This summer, I went to 6 high Alpines passes in the French Alps. I also visited Sisteron and Les Gets just to see an friend and also the Gap bypass.
High Alpine Passes:
- Col du Galibier
- Col du Lautaret
- Col de l'Iseran
- Col du Glandon
- Col de la Croix de Fer
- Col de la Madeleine
New discovered roads/autoroute:
* N85 Route Napoléon
* D1075 (N75) Sisteron - Grenoble
* A51 Gap - Sisteron
* D1006
I have enjoyed a ride in the French Alps and the Provence region for the little part, I have appreciated the driving on the mountain pass. It's quite impressive for the high but some road passes are pretty narrow, so it's difficult to passing trucks, a few cars while climbing. Fortunately, my Peugeot 108 is small, I just stop on the roadside and let them pass. Already, 6 high road passes is not bad for me and I've had my fill. I think this is a great success for me to road-tripping in the French Alps.
Deze zomer opnieuw met de auto naar de Balkan. Morgen etappe 1: Brussel-Wels (Oostenrijk) via de A3 (BE), A4 (DE), A3 (DE) en A8 (AT). Ik heb zeer goede ervaringen met deze route naar Kroatië, die naar mijn indruk stukken minder filegevoelig is dan de route via Salzburg en de Karawankentunnel. Etappe 2 is Wels-Otocac (HR) via Graz, Maribor en Zagreb. Dit is een korter stuk en ik hoop vroeg in Otocac aan te komen, om in de middag wat uit te rusten. Het meest problematische gedeelte van dit traject - afgezien van eventuele wegwerkzaamheden in Oostenrijk - is het gedeelte na Zagreb, maar op een doordeweekse dag buiten de avondspits zal het hopelijk geen vertraging opleveren. Op dag 3 rijd ik naar van Otocac naar Capljina (BiH). Ik overweeg dat - deels of helemaal - binnendoor te doen in plaats van over de A1 (HR), waar ik al heel vaak heb gereden (overigens is het stuk Sibenik en de grens met BiH wel de allermooiste snelweg waar ik ooit op heb gereden, qua landschap en qua rijplezier), maar ik laat dat ook afhangen van mijn energie en gevoel op de dag zelf.
Dank allebei Met de druktecamera's ben ik inderdaad bekend. Heb niet hoeven stoppen bij de grens en heb er ook geen vertraging gehad - misschien dat dat de andere kant op wel zo was geweest. Etappe 1 verliep soepel zonder noemenswaardige problemen, afgezien van een halfuur file door een ongeluk bij de wegwerkzaamheden op de A3 na Keulen en een heleboel regen na Neurenberg, zoveel dat langzamer rijden gepast leek. Etappe 2 begon vanmorgen om 8:30 met stromende regen, maar de Oostenrijkse A9 was zeer rustig en alles verliep zo vlot als gehoopt, ook in Slovenië. Tot in Kroatië, welteverstaan. Mijn grootste vrees voor deze etappe werd bewaarheid, en hoe: bijna een uur vertraging na Zagreb. Het was me niet helemaal duidelijk wat de oorzaak was: de vertraging was daar volgens Waze al 40 minuten toen ik uit Oostenrijk vertrok en werd gaandeweg de dag steeds erger. Wellicht een combinatie van vakantieverkeer, werkzaamheden en structurele overbelasting tussen Zagreb en het knooppunt Bosiljevo, waar het verkeer in de richtingen Split en Rijeka zich scheidt: het is hier bijna altijd raak, zij het meestal niet zo erg als vandaag. Een route over het platteland via Karlovac en Josipdol (secundaire wegen 1 en 23) bleek sneller voor mij. Daardoor uiteindelijk toch wel flink later dan gehoopt op mijn bestemming aangekomen, maar via wel een landschappelijk heel leuke route (na Karlovac) en zonder voor dit gedeelte tolgeld te betalen. Morgen op naar het zuiden.
Afrit13 schreef: zo 11 aug 2024, 0:38 Dat laatste verklaart waarom het echt overal een teringzooi was. Het zag eruit alsof het in de toekomst er goed uit ging zien, maar voor nu was het een beetje vervelend.
Mocht je trouwens plannen om via de haven van Tallinn weer terug te gaan, klein adviesje:
Vanaf de ferry haven naar Laagna tee (uitrijden tot het einde, geeft je een snelle blik door Lasnamäe oftewel "Sovjiet flat wijk" ) en daarna de Tallinna Ringtee oprijden (Route 11). Wellicht de nodige km's extra, maar in tijd nauwelijks trager
Route 4 door Nomme en Laagri ben ik al helemaal zat: "Duizend-en-een" VRI's en je hebt er altijd tenminste 3 niet mee.
Verder heeft Kernu een pomp vlak langs de hoofdweg, waarbij de E98 net zo duur is als de E95. Daarmee kan je voor ongeveer 1,65 a 1,70 liter tanken, wat het (voor Euro98) 1 van de goedkoopste pompen van het land maakt.
Ik vertrek morgen om 13.00 - 13.30 uur naar Calais. Ik rij via de A27, A59, A16 en A58 richting Middelburg. Daarna via de Westerscheldetunnel naar België, langs Gent. Ik vermijd daarmee Antwerpen.
Ik overnacht in Calais. Dinsdag steek ik dan via de Kanaaltunnel naar Engeland over. Ik bezoek onder andere Dover Castle, Bletchley Park en Sandringham Estate. Ik rij via Ely en King's Lynn langs de kust, dan omlaag naar Norwich en Great Yarmouth, vervolgens terug naar Folkestone, waar ik, na een laatste overnachting, al op 2 september weer terugkeer naar huis.
Deze reis leg ik af met mijn eigen auto, alleen. Lekker links rijden.
Oorspronkelijk had ik willen vliegen en met een huurauto een veel grotere reis door Engeland willen maken. Helaas heb ik deze vakantie twee keer moeten inkorten wegens enerzijds een overlijden binnen mijn directe familie en anderzijds wegens mijn werk.
Op kantoor is lichte paniek uitgebroken wegens mijn afwezigheid. Ik ben de enige die bepaalde handelingen met betrekking tot betalingen in een computersysteem kan en mag doen. Die handelingen hebben directe invloed op onze klanten, die nu langer moeten wachten op hun geld (korting, bonussen etc.). Tja...
Een volk dat zijn verdediging verwaarloost, zet zijn vrijheid op het spel
Hajo schreef: zo 25 aug 2024, 23:20
Op kantoor is lichte paniek uitgebroken wegens mijn afwezigheid. Ik ben de enige die bepaalde handelingen met betrekking tot betalingen in een computersysteem kan en mag doen.
Die paniek had (veel) eerder moeten uitbreken. En niet vanwege jouw reguliere, voorzienbare verlofaanvraag, maar om de inhoud van de tweede zin.
Ik ben inmiddels een ruim uurtje thuis van een eendaagse roadtrip door de Ardennen en de Eifel. Hoofddoel was om in Xhoffraix (gemeente Malmedy) een grote rondwandeling langs de Warche te maken. De Warche is een korte zijrivier van de Amblève die indirect in verbinding staat met de Maas.
Op de heenweg reed ik halverwege de provincie Limburg toen Waze mij een routewijziging voorstelde. Er zou veel file staan in België en door de toenemende lengte werd een route over Aachen sneller. Redelijk vanzelfsprekend accepteer ik de routewijziging. In plaats van via Liège en Verviers komen we nu aanrijden vanuit Eupen via Baraque Michel en Mont Rigi, over de hoogvlakte van de Hoge Venen. Onderweg hebben we weinig last van bijzonderheden. Alleen bij het inrijden van Eupen is de doorstroming erg slecht doordat er tussen de kern en de E40 een soort Amerikaans winkelgebied langs de weg ligt met dito aantal inritten.
Na een schitterende wandeling van ongeveer vier uur over 14 kilometer rijden we door naar Monschau voor het avondeten. Door werkzaamheden aan de N68 was richting Malmedy vanuit de Hoge Venen geen optie. De route naar Monschau was een verassende slingerroute via Ovifat, Sourbrodt en Kalterherberg. Mijn bergervaring werd hier en daar ook weer een beetje op de proef gesteld.
Onderweg terug uit Monschau komen we iets na zeven uur terug op Nederlands grondgebied, dus het contrast tussen de Autobahn A4 en de A76 was minder groot (hoewel er wel een kort, maar hinderlijk stukje 120 zit op de grens). Iets boven knooppunt Kerensheide was een eenzijdig ongeval gebeurd (dure Audi in de vangrails) en stroopte het flink op. We heben ongeveer 10 minuten stilgestaan totdat de hoofdrijbaan weer werd vrijgegeven na het opruimen van de brokstukken. Verder nog wat hinder gehad van een hardnekkige afgesloten rijstrook op de A58 bij Moergestel, maar over het algemeen heb ik lekker relaxed kunnen tokkelen op de West-Europese snelwegen.
mvalkenburg schreef: vr 17 mei 2024, 9:55
Hier is de volgende roadtrip ook geboekt: vlucht naar Boekarest en vandaar een dag of 6 op de (huur)motor roadtrippen. Scheelt het saaie aanrijden via de snelweg. Best wel overdreven veel zin in
Nou dit fraais heeft inmiddels vorige week plaatsgevonden en was bijzonder geslaagd, erg mooi rijden met als hoogtepunten (letterlijk en figuurlijk) de Transfagarasan en Transalpina, veel stedelijk en natuurschoon, uitstekend gegeten en strakblauwe luchten met 20-25 graden genoten.
Rijstijl viel mij ook prima mee, beetje het Polen van 10-15 jaar geleden. Reistijden inderdaad lang voor weinig kilometers, maar dat paste eigenlijk prima bij het karakter van de trip.
Kort samengevat: bijzonder goed bevallen!
Vandaag teruggekomen van een 5-daagse trip naar Oostenrijk. Dit keer naar St. Pölten en vanuit daar naar Praag, Graz, Boedapest en Wenen gereden. De rit terug heb ik in een timelapse gezet. Link
Nu ik toch op dit topic zit: vorige week en de week daarvoor heb ik deze reis gemaakt.
Ik zou een reisgenoot hebben, maar die was helaas ziek.
Daardoor had ik wel wat extra tijd om wegenfoto's te maken. Mijn Zwitserse foto's staan al op het forum, de Franse en Italiaanse gaan nog volgen.
(Verwacht niet veel spectaculairs, want een groot deel van mijn trip was zwaarbewolkt, al of niet met regen.)
wegnummers.nl foto's van alle genummerde wegen (o.a. NBA), plaatsnaamborden en molens
--Harry.
Ik ben twee weken op reis geweest door Centraal-Europa, wel wat anders dan aanvankelijk gepland.
Ik was van plan om meer richting het zuidoosten te gaan (Hongarije en wellicht ook Roemenië), maar mijn airconditioning hield er mee op in Oostenrijk. Gezien de vooruitzichten heb ik besloten om richting Polen te gaan, waar het niet zo heet was. Daardoor werd de tweede helft wel een totaal andere route.
Ik heb een mix van berggebieden en steden bezocht. Ik heb de centra van Regensburg, Passau, Ljubljana, Bratislava, Kraków, Rzeszów, Warschau en Olsztyn bezocht. Nadien was ik het steden bezoeken wel een beetje zat, en heb ik het centrum van Gdańsk overgeslagen. Dat is nu één van de weinige grote Poolse steden waar ik dan nog niet in het centrum ben geweest (Łódź ook niet).
Het totaal was 5.924 kilometer in twee weken. Gemiddeld 424 kilometer per dag, maar exclusief 3 of 4 lange reisdagen komt het gemiddelde onder de 300 kilometer per dag uit. Vaak een paar uur rijden in de ochtend en dan 's middags een stadsbezoek.
Overnachtingen in een mix van Gasthöfe, een paar hotels, en een paar appartementen. Allemaal via Booking.com geboekt.
Landen bezocht: Duitsland, Oostenrijk, Slovenië, Italië, Slowakije en Polen.
Afgezien van de vertrekdag heb ik geen regen van betekenis gehad, een kort buitje in Olsztyn was het enige.
Vlakbij ook de "Westerplatte" dat op 1 september 1939 om ongeveer 04.30 uur door het Duitse slagschip "Schleswig-Holstein" onder vuur werd genomen. Algemeen wordt dat moment gezien als het begin van de Tweede Wereldoorlog. Er is een monument en een interessant museum.
Battle of Westerplatte - Wikipedia https://share.google/d3tB9xBR9DnrBtYiM
Ik ben nu onderweg zuidwaarts in Frankrijk, zonder een echt plan. Meestal ging ik dit weekend op zondag door Frankrijk. Nu zaterdag is wel drukker, met name tussen Luxemburg en Metz.
Er zijn nog heel veel Nederlanders zuidwaarts nu. Op de E25 door de Ardennen en nu op de A31 na Nancy is de helft van het verkeer Nederlands. Je herkent ze al voor het kenteken: Nederlanders zijn de enige met fietsen achterop...
Nu bezig met 3 weekse roadtrip door Xinjiang vanuit Urumqi. Om te beginnen de in China wereldberoemde G217 waarvan bijna 600 km door de Tianshan (gebergte) loopt .Spectaculaire route, soms slecht wegdek door de vele verzakkingen en landslides, Vmax steeds 40 of 60 en bij parkeer en pleisterplaatsen 20. Alleen op de centrale hoogvlakte 80. Opvallend dat op deze route bijna alle SUV"s en 4x4 auto's van Chinees fabrikaat zijn met benzinemotoren. Alleen de grotere Toyota' s en het nieuwe Jeep imitatie merk Tank bepalen vooral het wegbeeld.
Ook veel fietsers onderweg waaronder opvallend ook veel westerlingen. Gevaarlijke bezigheid want er wordt ondanks de limieten soms, en vooral door de tourvans scherp en agressief gereden.
Alle benzine en LNG/CNG truck stations zijn omheind met ID controle bij ingang, omdat in het verleden kwade elementen daar hun brandstof voor bomaanslagen haalden.
Wel foto's kunnen uploaden naar Facebook maar niet naar Imgur dus niets voor dit forum. Komt later thuis wel.
Je leest wel eens dat Xinjiang voor westerse toeristen moeilijk te doen is vanwege alle vergunningen die nodig zijn?
In Frankrijk vandaag erg druk op alle aires. Het was eigenlijk geen doen op sommige aires, meerdere waren helemaal vol, ook op bijvoorbeeld de A79. Terwijl het onderweg niet eens overdreven druk was (geen enkele file gezien, ook niet richting noorden). Dit moet op echte zwarte zaterdagen dus helemaal ondoenlijk zijn.
Vervolgens op de N88 vanaf de A75 naar Rodez, Albi. Geen buitenlanders meer, rustig verkeer. Aan de N88 is nog wel veel werk te doen om het helemaal een voie express te maken ten westen van de A75...
Nu in Castres, aardig stadje, leuk centrum. Wel erg rustig, haast doods. Ik heb het idee dat de teloorgang / vergrijzing van Frankrijk wel steeds meer tastbaar wordt, vooral op het platteland en in dit soort kleine stadjes.
Het was vanmiddag 32 graden in Albi, nu flinke regenval en onweer in Castres.
Xinjiang, welke vergunningen? Helemaal geen... Alleen paspoort met stempel datum binnenkomst of een visum als je langer dan 30 dagen blijft. Je kunt naar Urumqi vliegen en ter plekke een auto huren maar dan moet je wel een tijdelijk Chinees rijbewijs aangevraagd hebben. Maar je kunt ook rondtoeren in een MPV of busje met chauffeur. Zou ik zelf nooit doen want ze rijden hier als gekken, inhalen tot het allerlaatst en dan in de rechterbaan snijden, 100 waar je 60 mag etc. Tot nu toe waren meeste Didi (voorheen deels Uber)rijders die we altijd nemen in de stad van aankomst na vrij parkeren huurauto bij hotel dames, maar ook die maken rare toeren waar ik soms behoorlijk wagenziek van word. En de hele weg schelden in Kazachs of Turks.
Alleen voor gebieden vlak bij de internationale grenzen met Pakistan, Tadzikistan, Kirgizistan en Kazachstan(waar Islamisten infiltreerden) geldt nog een vergunning. Naast ons hotel in Kash' (Kashgar) is een politieburo waar je zo'n permit kunt krijgen. Bij een paspoortcontrole vroeg een beambte, die zelf een Weiwu was, of ik misschien wel een Europeaan maar ook een local was. Daar zijn ze erg bang voor, na alle terroristische aanslagen. Burka's zijn dus verboden, daar werden bommen in verborgen.
Ik heb gisteren in de hele stad welgeteld 1 hoofddoekje gezien. Vrouwen zijn mooi gekleed, hebben make up, velen rijden hier auto, en overal kun je bier , wijn en liquor krijgen en drinken. Heel ontspannen sfeer zonder religieuze oppressie, in tegenstelling tot Xining in Xinghai Province waar de Han moslims juist hoofddoekjes droegen en in een seculier land ons alcohol geweigerd werd en drinken verhinderd.
Je waant je hier in het midden oosten met alle kraampjes, kebab stalletjes, markten, Kasjmir en tapijt handeltjes, notenwinkels etc. Turks is de taal hier, weinig mensen spreken goed mandarijn, en als mensen met je willen praten vertalen de kinderen voor je in het Engels. Want die hebben Engels op school geleerd.
Het weer is hier heel wisselvallig. Vandaag reden we 450km motorway met beperkt zicht door een "sandstorm", terwijl op de reeds afgelegde route , de G217 bergroute tussen Dusanshi en Nalati sneeuw viel. We reden daar vrijdag, zondag werd de weg gesloten en vanmiddag weer geopend. Tijdens onze passage warm en zonnig...
Na bezoek aan Kashgar en Artuk vandaag richting noorden, 650km motorway de G3012. Nog steeds zand en stofnevels maar er zijn nu wat meer bergen te zien op de achtergrond. Kale witte bergen in grillige vormen, ook het landschap suggereert het maanoppervlak. Af en toe roodachtige rotsblokken op een roodachtig landschap, lijkt op opnames van Mars.
Weinig verkeer, voornamelijk trucks. Cruise control op 100 hoewel je 120 mag, maar in het meestal goede wegdek zitten af en toe zwaar beschadigde stukken door (te) zware trucks en dan dreig je bij 120 de macht over het stuur soms te verliezen i.c.m de niet zo geweldige schokbrekers van de huur Jetta. (Is een kloon van de Seat Ateca in de meest luxueuze uitvoering met automaat, airco en het verdere mogelijke, Jetta is nu een zelfstandig merk van een van de VW fabrieken in China)
Na passage Arkesu waar tussen de twee aansluitingen de weg tolvrij is wordt het drukker, nog meer trucks en veel personenwagens.
Voor Arkesu liep de G314, de oude rijksweg, parallel aan de motorway en zag je de G314 vol trucks, maar na Arkesu is de G314 na de bouw van de motorway gerenoveerd met een lening en wordt nu tol gevraagd. Dus is de weg leeg...Want daar mag je voor je tol 80 en op de motorway 120 en trucks 100.
De laatste 50 km wordt het steeds groener en liggen er grote boerderijen in het land.
De afslag naar eindbestemming Kucha is de enige plek tot nu toe waar een wegwijzer behalve Chinees en Turks in Arabisch Schrift ook Latijnse letters heeft, in een niet uitgelijnde mix van hoofd en kleine letters.
Van de snelweg naar het hotel gaat zo als overal hier over brede toegangswegen met aparte parallelwegen voor langzaam verkeer en toegang parkeerruimte voor winkels, hotels etc
Vandaag van Kucha naar Xinyuan, autonome Kazakh county Region. Opnieuw de G217 op maar nu in noordelijke dus omgekeerde richting.
Eerst bergop, dan een grote hoogvlakte met rondom witte, bruine en rode bergen met sneeuwtoppen en weer bergaf. Honderden kilometers ongelooflijke vergezichten, we maken foto's maar alleen reëel in 3D zien geeft de echte ervaring. In deze richting is het schouwspel nog mooier en het weer, dat in Kucha nog regen met zand vermengd was, is zodra bergop heel mooi zonnig en met scherp zicht.
Bij bergop geeft een agent je een briefje met aanwijzingen veilig rijden en voor de afdaling van 53km checkt een andere agent of je de riemen wel om hebt en geeft ook een adviesbriefje. Inderdaad zijn er bravoure rijders zonder riem en bedrijven ze gevaarlijke toeren op het bochtige en soms hobbelige parcours vol verrassingen.
Na de afdaling voegt de weg zich samen met de G218 en vandaar tot ver voorbij de splitsing met de G217 verder naar het noorden, het moeilijkste stuk dat we eerder al reden, is het elke dag een enorme opstopping want op de 217 geen trucks maar hier wel en flink lange ook. Er wordt ter plekke gewerkt aan de S12 motorway die de 218 moet ontlasten.
Je ziet auto's op deze route uit heel China, zelfs een uit Zhongshan, de prefectuur waar wij verblijven, een flink stukje rijden dus (hemelsbreed 3500km) daarom zijn wij gaan vliegen. Zelfs een elektrische auto uit Bejing en een Tesla uit Foshan, vlak bij Guangzhou.
Dat kan nu dus, er zijn overal laadpalen. En veel LNG en CNG stations, voor de vele trucks die rondrijden, er wordt overal gebouwd, an en, spoorlijnen, huizen, fabrieken, nieuwe mijnen geopend.
Bijzonder was het zien van een oude Toyota Landcruiser, het vierkante model, met een Frans kenteken. Kenteken was het nieuwe model sinds 2009, begon met AM maar de auto is veel ouder.
Het EU strookje was bovenaan afgeplakt met een Chinees vlaggetje en de wagen had geen extra Chinees kenteken, wat eigenlijk verplicht is. De conclusie lijkt dat de auto is opgenomen in het datacenter van de Chinese verkeerspolitie. Schijnt nu te kunnen.
Laatst gewijzigd door ronny forgeron op vr 05 sep 2025, 16:31, 2 keer totaal gewijzigd.
Vanmorgen eerst zonnig maar layer westwaarts nevelig met stof in de lucht. Over lokale wegen naar de G218, je moet opletten want een trajectcontrole is hier niet zoals overal in China van beginpunt naar een vast eindpunt maar een willekeurig eindpunt als je een andere weg inslaat. De G218 loopt parallel aan de S12 die hier al gereed is, na 15 km de eerste oprit en de snelweg op. Het gaat westwaarts verder door de steeds wijder wordende Nalati Valley, uiteindelijk de samenvoeging met de G3016 die zijn einde vindt in G30 en dan noordwaarts afbuigen. Oudere weg, in mindere staat, de rechterrijstrook bobbelt alle kanten op en diepe tracks, veel zwaar vrachtverkeer.
Na een streek die niet dor meer is maar vele grotere boerderijen heeft en veel olie, gas en chemische industrie. Dan komt er een andere uitloper van de Tianshan en gaat een bochtig parcours kronkelend omhoog , plots dan een prachtig gezicht, de eerste weg hangbrug gebouwd in China voor ons en hoog boven ons, de rechterrijbaan is in onderhoud en alles op 1 spoor naar de linker baan. Later blijkt het tegenverkeer grootschalig via de G314 zuidwaarts omgeleid te worden en hebben we weer 2 stroken noordwaarts maar op de linkerbaan, dus ook in volgende lange tunnel die opwaarts teruglust en ons op de brug brengt. De weg klimt hoger en hoger, nu minder bochtig maar vloeiende bochten langs de bergwanden op lange viaducten. Boven op 2200m wacht ons een hoogvlakte waar het Sangyam meer ons tegemoet schittert. Van de snelweg af en bij het bezoekerscentrum van het National Park (gratis) parkeren. Fraai gebouw met een foodcourt en vele voorzieningen. Als 65 plussers zijn de toegangskaarten voor ons gratis, we betalen alleen de stap op stap af bus voor 7 euro om het meer te bekijken. Werd al snel wagenziek, wilde busrit, je mag hier 30 maar de bus haalt tot op het laatst in en drukt anderen van de weg...Bij de 2e stop gaan we eruit om even op het meerstrand te verpozen, edoch bij terugkomst aan de weg blijkt dat de bus alleen in 1 richting rijdt en dat de rit dan nog 2,5 uur duurt. Een vriendelijke agent, zijn de meesten hier trouwens, zegt ons, ga gewoon liften. Dus duimen omhoog de eerst paar wagens rijden door, en dan komt er een oranje Tank de weg op, stopt direct en een vriendelijk ouder echtpaar neemt ons mee. Direct leuk gesprek, hun zoon blijkt student in Groningen. De wereld is toch klein. Waarom zoveel Tanks hier kan de man ook vertellen, er is een enorme vloot oranje en zwarte Tanks hier, een huurvloot.
Ze zijn een week in het park maar verlaten het nu even om ons bij het parkeerterrein af te zetten.
Zo ,kunnen we de G30 weer op, spoedig gaat het naar beneden, afdaling van 37 km met 9 exit ramps voor trucks met verbrande remmen.
Eerst zijn het nog vloeiende bochten, dan ook rechte stukken , er opent zich tussen de bergen een steeds grotere vlakte die naar beneden helt. Het zijn unieke landschappen hier.
Dan met 95 verder op de linkerstrook, rechts is niet te doen. Maar het is niet druk en als er een snelle achterligger komt haalt die gewoon rechts in want dat mag in China. Doe het zelf ook vaak, al is het niet op deze weg, schiet lekker op en men houdt er rekening mee.
Er was 1 politiecheckpoint vandaag, doorgewoven, en 1 kijkindecam controle bij binnenkomst plaats van hotel.
In het zuiden zijn er meer controles, in die richting van de Stan buurlanden met hun haatbaarden die ongerief brengen moet je ID of paspoort tonen. In een grote westerse supermarkt check van je rugzak, vrees voor bommen...In de andere richting word je doorgewoven.
In Spanje heb ik een aantal kleine steden bezocht de afgelopen week. Niet de massa / overtoerisme-plaatsen, maar provinciehoofdsteden. Dit zijn steden waar je betaalbaar een hotel kan boeken op loopafstand van het centrum.
Mijn indrukken;
* Lleida: La Seu Vella, een 13e eeuwse kathedraal die de skyline domineert. Een bezoek waard, maar verder vond ik het weinig bijzonder. Er hingen veel Afrikaanse mannen rond, een resultaat van de vele landbouw rond Lleida.
* Teruel: een relatief kleine stad, al zou je het gezien de stedelijkheid 5 keer zo groot schatten. Het heeft een leuk centrum met diverse landmarks van de Mudéjar architectuur. Leuk voor een middag en avond.
* Cuenca: ook een kleine stad, spectaculair gelegen tussen twee kloven. Het is een eindje wandelen en bergopwaarts, maar de uitzichten zijn het waard. Er zijn veel historische gebouwen. Ook leuk voor een middag en avond.
* Soria: eveneens een kleine stad. Deze heeft enkele landmarks, maar niet echt een duidelijk gedefinieerd centrum. Het was er wel erg rustig buiten een paar straten. Ik vond het minder dan Teruel en Cuenca, maar wat meer te zien dan in Lleida.
Zaterdag, dus wat meer toeristisch verkeer op de weg. Zonnig, fris in de morgen, 10g, warm in de dag,25g
Vanuit Jinghe verder de G30 westwaarts op. Links rijden blijft noodzakelijk, rechterstrook vol tracks en hobbels.
Je kan wel merken dat de meesten op cruise control rijden. Niet veel verkeer, rechte wegen net als in de US.
Nadat we via een groot klaverblad de G3014 opgekruld zijn valt het nog meer op. Het is net Texas, overal jaknikkers, gasoppompers, opslag, verwerking, boortorens, noem maar op. Woestijn/prairieachtig landschap, met zelfs af en toe tuimelkruid over de weg.
Bij Urho de snelweg af voor een bezoek aan een natuurpark met bijzondere rotsformaties, grijs, beige, roze, rood. Op een jaren 50 stap op stap af kermistreintje door het park. Bij de politiecontrole voor het park roepen meisjes uit een andere auto naar ons, ze hebben een buitenlandse leraar aan boord, ze komen allemaal uit Urumqi, hoe het kan dat een Laowei, ik dus, aan het stuur zit. De politieman legt uit dat Sinkiang strenger is en dat buitenlanders er geen rijexamen kunnen doen. In Guangzhou kan dat dus wel, vandaar. De jonge leraar is duidelijk jaloers..
Na het park verder op de G217 noordwaarts tot Hoxtolgay, we zijn nu in het Mongoolse gebied in het noorden van Sinkiang, een dergelijke naam zegt het al.
Daar diner en overnachting.
Benzine verbruik van de VW 1.8 turbo motor in de Jetta was weer fraai, 1op 16. Sommige dagen, 17 andere 18. Dus gemiddeld ook 16.
O ja, voor Hajo, ik koop elke dag een flesje Pepsi Zero voor onderweg (en een flesje Nescafé)
Zondag weer fris en zonnig, eerst terug naar de G3014. In heel China is er nu 1 tolsysteem, maar dat geldt niet voor Xinjiang.
Soms is er stretch waar je aan het begin een kaart krijgt, bij een afrit of na 150km of meer betaalt, en dan een stuk vrij tot een nieuwe kaartafgifte, of direct een vast bedrag van een paar euro en dan weer tolvrij verder. Wanneer we van de motorway afgaan naar de G217, blijkt dat je daar in het noorden dus ook tol moet betalen. Dan naar de G331, vroeger zag je in Nederland vaak het bord met de betekenis Uitholling overdwars, dat zou hier prima overal passen, we hobbelen dat het een lust is.
Bezoek aan het Rainbow Cliff park is het doel, wij mogen er weer gratis in.
Een trage rivier met eilandjes waar je koeien heen ziet waden, met aan een kant uitgeslepen rotsen in allerlei kleuren, en aan de andere kant en veel lager een bosrijk gebied. Zonder dit water zou het woestijn zijn. Er zijn houten loopplankiers en trappen aangelegd zodat je het gebied uitgebreid kunt verkennen.
Na een latte , je kunt nu in heel China de koffiecultuur genieten, op een beschaduwd terras, verder, eerst terug op de G331, en dan via binnenwegen afsnijden naar de S232. Stoppen op een gravel parkeerplaats met fruitstand om een foto van het schitterende uitzicht op rivier en meer te maken. Fruit hadden we eerder gekocht, bij een stand bij een huisje mag je zelf op het land plukken of ze maken het voor je klaar, een meloen in hapklare brokken. Overal zie je dat het de landlieden goed gaat, auto's en pickup voor de deur en bij de kraam. Toen mijn partner hier 40 jaar geleden voor de handel kwam was het straatarm overal vertelt ze.
Na wegrijden gaat er plots een belletje en brandt het bandenspanningslampje. Alles aan het dashboard en de inrichting komt ons bekend voor omdat de Jetta een kloon van Seat Ateca is en we in Nederland o.a ook een Seat hebben staan. Ik vond de linkervoorband er al wat zachter uitzien, maar denk toch dat er bij het parkeren een steen in een band is blijven steken en geven Seats al snel een onrond melding.
De S232 blijkt tot motorway omgebouwd, vanwege de sterke toename van het toerisme waarschijnlijk, want hier geen vrachtverkeer.
Op de 232 zien we kamelen naast de weg en omdat de weg geheel leeg is stoppen we voor foto's op de vluchtstrook, loop ik even om de auto, check de banden, niet te heet, en schakel het tmps lampje uit. En dat blijft verder ook uit.
Eerder op de G217 gingen we van voor ons dwarsliggende bergketens naar brede valleien en dan de volgende keten, de volgende vallei en nog een paar keer. Het doet weer aan Amerika denken, lange rechte stijgingen en afdalingen over tientallen kilometers met enkele flauwe bochten.
Nu komen we aan het eind van het uitgebouwde stuk 232, vlak daarvoor rollen we even een tankstation binnen en mogen we de bandenspanningspomp gebruiken, het service meisje heeft het nog nooit gedaan..
Inderdaad blijkt toch de linkervoorband 1,9, alle andere zijn 2.6 of 2.3 dus alles maar op 2.6.
Tol en politiepost met vriendelijke SWAT lieden en dan gaat het bergop de Altay in. Smalle bergweg, hobbelig en zeer druk verkeer aan het eind van de zondagmiddag ons tegemoet. Bussen die alle bochten afsnijden, toeristen busjes die inhalen zodat je zelf moet stoppen en nauwelijks een aanrijding kunt ontwijken..Maximum is overal 30, maar weinigen volgen dat, verschillende ter plekke bekeuringen.
Nu is het heel anders dan de G217, Het gaat gigantisch omhoog tot we bij het berghotel aankomen, alles hier is 19e eeuwse Zwitserse stijl, geen hout maar steen.
We zijn nu vlak bij de Russische en Mongoolse grens. Dit stuk van Xinjiang is ook een Mongools district.
Uitpakken en snel naar de Mongoolse hotpot!