En dat is juist niet iets dat ik bestrijd. Ja, ik ben het er mee eens dat het de gebruikelijke manier van handelen is in Nederland. Er blijken zelfs instructies voor te zijn. Ik ben het er zelfs mee eens dat het wenselijk is dat dit mogelijk is, omdat, zeker bij tijdelijke maatregelen, het een veel goedkopere en snellere manier is dan de hele borden te verwijderen en later weer op te hangen.
Maar mijn punt is dat deze werkwijze niet juridisch ondersteunt is, omdat het juridisch niet gedefinïeerd is wanneer een bord niet zichtbaar/waarneembaar/leesbaar is, en wat de gevolgen zijn van een niet zichtbaar/waarneembaar/leesbaar bord.
Mijn probleem blijk het duidelijkst uit:
Uitvoeringsvoorschriften BABW
Paragraaf 3. Algemene bepalingen ten aanzien van uitvoering van verkeersborden
Art. 15:
Borden worden weergegeven in:
– vaste uitvoering, waarbij bij voortduring hetzelfde verkeersbord wordt getoond, of
– verschijnuitvoering, waarbij één of meerdere verkeersborden kunnen worden getoond.
Leuk dat een

dus in de vorm van een klapbord (verschijnuitvoering) legaal is. Maar een dichtgeklapt

is nog steeds een legale vorm van

blijkens dit artikel. En als er dus niets anders aangegeven is, zal dit dus een legale

zijn met de bijbehorende regels.
Prima dat men schrijft dat een verschijnuitvoering legaal is, maar geef dan
ook aan hoe we dat moeten interpreteren.
Voor de mensen die het nog steeds niet doorhebben, kan de volgende vraag misschien verhelderend werken.
"Haal je het bord

weg op het moment dat je het dichtklapt?"
En dan haal ik nog even de wikipedia aan over verkeersbesluiten:
Tijdelijke verkeersmaatregelen
Daarnaast wordt bij tijdelijke verkeersmaatregelen door de wegbeheerder vaak geen verkeersbesluit genomen. Ook bij tijdelijke zaken zoals evenementen, braderieën, straatbarbecues, buurtfeesten, etc. worden vaak verkeersmaatregelen getroffen zoals inrijdverboden of parkeerverboden die vaak slechts een dag of korter van kracht zijn. Officieel zijn "dringende omstandigheden" zoals opdooi, ongevallen of ander dreigend gevaar de enige reden om géén verkeersbesluit voor een verkeersmaatregel te hoeven nemen (art. 17 WVW 1994; art. 34 BABW), en is het dus verplicht om ook voor tijdelijke maatregelen bij bijvoorbeeld evenementen een verkeersbesluit te nemen en te publiceren.
In de praktijk zou dit echter betekenen dat, de gemeente Amsterdam als voorbeeld nemend, deze wegbeheerder alleen al voor evenementen, buurtfeesten en dergelijke, duizenden verkeersbesluiten per jaar zou moeten opstellen, laten vaststellen en publiceren. Dit zou ten eerste gigantisch veel tijd kosten en ten tweede zou het het publiek via de daarvoor bestemde kanalen (website, lokale krantjes) worden overladen met talloze meldingen van verkeersbesluiten die voor het gros van de burgers totaal niet van belang zijn, waardoor de werkelijk belangrijke informatie zoals afsluitingen op doorgaande wegen zou ondersneeuwen. In de praktijk is er dan ook jurisprudentie dat gemeentes bij dit soort maatregelen géén verkeerbesluit hoeven te nemen zolang de verkeersmaatregelen van kortdurende aard zijn, en er geen grote belangen spelen die het nemen en publiceren van een verkeersbesluit noodzakelijk maken. Dit gegeven ontslaat de betreffende wegbeheerder echter niet van de verantwoordelijkheid om voor het instellen van de verkeersmaatregel overleg te voeren met de politie en evt. andere hulpdiensten en eventuele belanghebbenden tijdig te informeren.
Dus ja het is geregeld via jurisprudentie, maar het is in mijn ogen van de zotte dat als je als wetgever zoiets verzint als "verschijnvorm" en "verkeersbesluit", je direct weet dat dit in de praktijk tot onwerkbare situaties zal leiden. Dan is het je taak om hierin te voorzien en niet het aan te laten komen op latere jurisprudentie.