Tijd voor nog eens wat RN nostalgie.
Overview:
De RN 113 is een belangrijke verkeersader op de oost-west as van Frankrijk, die de Oceaan met de Mediterrannee verbindt. Oorspronkelijk slechts tussen Toulouse en Marseille bespreken we hier de langste versie tussen Bordeaux en Marseille. Ondertussen is deze RN grotendeels gedeclasseerd (zoals bijna elke) en als sinds jaren gedubbeld door autosnelwegen, behalve het ontbrekende stukje bij Arles van de A54. Omdat het een oost-west verbinding is, zal deze route minder bekend zijn, maar toch zijn er stukken waarvan ik zeker ben dat ook wij noorderlingen ze al bereden hebben.
Roadbook:
D1113 > D813 > D820 > D813 > D6113 > D609 > D613 > N113 > D6113 > N113 > D613
Bordeaux-Marseille
Via de Avenue de Toulouse (D1113) verlaten we Bordeaux richting de wijngaarden van de Graves en Sauternes. In de Graves worden lekkere witte en rode wijnen gemaakt, de Sauternes zijn wereldberoemd voor hun edelzoete wijn gemaakt door de inwerking van een schimmel die de druif perforeert waardoor het water verdampt en er een hele geconcentreerde jus overblijft. De druiven zien er niet uit, maar de wijn is superlekker. Jammer genoeg ook heel duur aangezien er zoveel water verdampt dat per plant er eigenlijk maar genoeg sap overblijft voor 1 glas wijn, ipv de gebruikelijke 1 fles per plant, een reductie van 85% dus.
In Langon steken we de Garonne over en verlaten we het departement Gironde om de Sud-Ouest regio in te duiken. Hier wisselen wijngaarden af met andere agrarische nijverheden en rijden we door La Réole naar Marmanden, Tonneins, Aiguillon om uiteindelijk in Agen aan te komen. Aangezien het meeste verkeer over de A61-62 gaat is de oude RN best verlaten en kun je wel begrijpen waarom de route nu een Departementale is, maar goed het ligt niet in mijn aard om het verdwijnen van de oude RN's te verdedigen dus ik ga er ook geen lans voor breken. Agen is bekend voor zijn gedroogde pruimen, maar ook voor zijn Pont-Canal, weliswaar geen Briareschoonheid (zie N7 topic) maar toch. Voor de kinderen is er hier ook Walibi Aquitaine.


Na Agen en Valence rijden we door Moissac, vooral bekend om zijn goedbewaard gebleven abdij, voor de historici wel een bezoek waard. We komen immers langzaam aan in het land van de Katharen dus de christelijke invloedsfeer is aan het vergroten. Die is op heden wel eerder te vinden in oude gebouwen dan in het bestuursleven gelukkig. Na Mountauban doet de RN113 even mee met de oude RN20 tot aan Toulouse dat ik al besproken heb in het N88 topic. Je bent hier beter van gewoon even de ring rond Toulouse te nemen als je op weg bent, want door het centrum rijden is geen pretje.
Even voor Castelnaudary komen we deze opmerkelijke Obelisk de Riquet tegen:
Het ligt niet alleen op de grens van 2 departementen, het duidt ook de linie aan van de scheiding der wateren tussen de Atlantische Oceaan en de Mediteraanse zee. Castelnaudary is bekend om zijn cassoulet, een wel erg stevig gerecht op basis van gekonfijte eend en witte bonen. Gegarandeerd geen dessert of voorgerecht nodig.

Langs het kanaal du Midi gaat het richting de trotse stad Carcasonne. Tegenwoordig jammer genoeg een volledig openluchtmuseum, ondanks dat er kennelijk nog altijd mensen in de Cité zelf wonen. Het mooie van de Cité is jammer genoeg overgeschaduwd door het enorme aanbod toeristenwinkeltjes, snacks en restaurantjes gespecialiseerd in een snelle hap. Nochtans, de Cité is een magnifiek bewaard gebleven stad


We zijn nu volledig in het land van de Katharen maar ook van de Corbières wijn, dus te midden van de wijngaarden en de burchten beginnen we de Mediterannee te naderen. Vanaf Narbonne tot Pézenas volgt de N113 de oude N9 (zie N9 topic) om van daar af te buigen naar het Bassin de Thau, bekend om zijn schaaldieren.

Esplanade d'Europe, Montpellier
Het gaat dan doorheen de universiteitsstad Montpellier (pak maar even de A9, het is toch gratis) die zeker een stop waard is richting Lunel, bekend van zijn Muscatwijn. Hier duikt nog eens het rode plaatje van RN op want dit stuk is bewaard gebleven als nationale status omwille van de drukte op de A9. Het gaat richting Nimes, bekend van zijn Maison Carré, een uitstekend bewaard gebleven Romeinse tempel, onlangs nog gezandstraald van al dat vuile zwart.

Terug op de D6113 gaat het richting Arles, bekend van zijn Arena en de film Ronin. Aangezien de A54 nog niet af is, rijd je over de N113 aan de zuidkant van Arles tot aan St Martin de Crau waar je de D613 volgt die kaarsrecht langs de A54 rijdt. Het landschap is hier verbazend plat en weinig boeiend. We komen uiteindelijk het typische Provencaalse Salon de Provence.

Daarna draait de D113 af naar Lancon met een heel mooie afdaling tussen de kale kalkrotsen, richting Berre l'Etang. Het meer zelf is tegenwoordig volgebouwd met petroleumnijverheid en bijpassende geur. Het zij zo, in de zomer zal je hier ook vaak Canadairs zien opstijgen om de bosbranden te bestrijden.
Het vliegtuig daalt letterlijk neer op het meer en laat zijn onderkant vollopen om weer op te stijgen, water te laten vallen op de brand en het proces te herhalen zolang als nodig. Heel spectaculair en duidelijk niet de meest makkelijk pilotenjob. Na Vitrolles slokt de A7 quasi geheel de N113 op om uiteindelijk aan te komen in Marseille. Voor sommigen een schitterend mooie stad voor andere een zware teleurstelling. Ik raad je aan om toch maar te gaan kijken om je eigen idee te vormen.
Zo dat was het voor deze keer, tot binnenkort voor meer RN toeristisch.














