paolie schreef: wo 24 jun 2026, 11:06
is er eigenlijk een ander land ter wereld waar binnen hetzelfde land regionaal gebonden twee compleet verschillende bewegwijzeringssystemen gebruikt worden (dus niet alleen wat detailverschillen)?
Canada lijkt me het grootste voorbeeld. De verschillende provincies daar hebben een gedeelde basis dat richtinggevende bewegwijzering groen is, met blauw voor servicedoelen, maar daar houdt het wel zo'n beetje op. Met name in de gestandaardiseerde benadering van snelweg-afritten zie je daar forse verschillen. Tot aan het gebruik van groen en blauw naast elkaar op het parallelsysteem van de 401 in Ontario. In Australië zie je datzelfde in wat mindere mate: de bewegwijzering is landelijk wel min of meer geüniformeerd, maar daar zat nooit een standaard-sjabloon in van hoe je bewegwijzering van afritten op snelwegen aanvliegt. En dan zie je dat NSW veel meer inzet op vorkborden als aankondiging dan de meeste andere staten.
Queue schreef: wo 24 jun 2026, 9:36
Volgens mij is het belang van afrit- en knooppuntnamen makkelijk te onderschatten. Voor ter plekke onbekenden die puur de instructies volgen zijn nummers waarschijnlijk beter, en voor formele identificatie ook. Maar voor informele identificatie zijn namen toch wel heel handig. Dan gaat het ook om ter plekke bekenden. Gesprekken op dit forum (niet noodzakelijk over bewegwijzering maar over de infrastructuur in het algemeen), nieuwsartikelen, verkeersinformatie, gesprekken bij de koffieautomaat: bij het bepalen van wat er bedoeld wordt lijken de ingeburgerde namen de voorkeur te genieten. De ongemakken die ontstaan doordat je hier en daar geen optimale afritnaam hebt voor beide richtingen zou ik liever op de koop toe hebben genomen, dan om die aanleiding te laten zijn om de logica van "eerste doel = afritnaam" los te laten.
Het "afschaffen" van afrit- en knooppuntnamen is uiteindelijk maar relatief. Kijk je naar Frankrijk, dan merk je in informeel taalgebruik én in de formele verkeersinformatie nog steeds dat niet heel droog wordt gesproken over afrit 35, maar dat daar gewoon een plaatsnaam bij komt. Nog steeds. Omgekeerd hadden we in Nederland tot aan de invoering van NBA niet heel veel meer dan een conventie dat de afritnaam het eerstvermelde doel was, maar nooit iets dat als zodanig bewegwijzerd stond.
Als ik praat over het afschaffen van afritnamen, doelt dat er vooral op dat er geen totale systemen aan moeten worden opgehangen. Niet verplicht bewegwijzeren van de volgende afritnaam als rechtdoordoel, geen speciale bordjes in de middenberm, geen aparte witregel bovenaan uitsmijters. Het staat wat mij betreft niet in de weg aan zoiets als een aankondigingsbord met maar één afritdoel, gevolgd door verdere voorwegwijzers met meer afritdoelen; het staat evenmin in de weg aan ernaar streven dat dat ene doel in beide rijrichtingen hetzelfde moet zijn. Maar het loslaten van de formele afritnaam maakt het dan weer wel makkelijker om bij een individuele afrit te beslissen dat het beter is om dat ene doel per rijrichting te laten verschillen. Zoals je bij Amsterdam op de A10 verschillen hebt met Buitenveldert en Rivierenbuurt; en je voorkomt daar meteen ook ellende-namen als Tilburg-Centrum Westzijde mee.
Ik zou daarbij trouwens nog in overweging mee willen geven dat de verwachte tendens is dat het aantal bewegwijzerde doelen van een afrit alleen maar omlaag zal gaan. Want men rijdt op navigatiesysteem en alles wat je nodig hebt is een bord dat de link ligt tussen de instructie op je systeem en wat je ziet aan de weg. Dat kan heel goed eindigen in een systeem waarin er (in ieder geval in de grote meerderheid van de gevallen) niet heel veel meer overblijft dan één doel. Het goede nieuws is: dat is dan automatisch ook de afritnaam, en vaak ook datgene wat historisch de afritnaam was. Maar dan niet om de reden waarom men in de jaren '60 het fenomeen afritnaam is gaan uitdenken...
