Het is minder dan de helft, maar zeker wel nog meer dan 40%. Ten zuiden van Villa Cerro Castillo is zo goed als alles nog gravel, met uitzondering van wat kleine stukjes rondom met name Cochrane. Tussen Coyhaique en Puerto Montt daarentegen is de overgrote meerderheid wel verhard. De enige stukken onverhard zijn nog een kleine 40 kilometer tussen Santa Barbara (nabij Chaíten) en de veerhaven van Caleta Gonzalo, een kilometer of 20 ten zuiden van Puyuhuapi (inclusief de Cuesta Queulat) en nog eens een kilometer of 20 tussen Villa Mañihuales en Coyhaique. Dat laatste stuk kan echter vermeden worden door de Ruta 240 en X-50 richting Puerto Aysen te nemen, want die twee wegen zijn wel verhard.
Hoe dan ook is het gravel wel in vrij goede toestand, een snelheid van 60 kilometer per uur is over het algemeen wel mogelijk. De enige stukken die ik als echt gevaarlijk zou beschouwen zijn de Cuesta Queulat (hier:
https://maps.app.goo.gl/Tc4LW9TAj6HfvPB98) en het deel tussen Puerto Yungay en de splitsing naar Caleta Tortel. De Cuesta Queulat is een lange, smalle weg met talrijke haarspeldbochten richting Paso Queulat. Het wegdek verkeert daar in slechte staat en er rijdt bovendien nog relatief veel zwaar vrachtverkeer. Het traject verder richting Puerto Yungay is vooral smal en voert opnieuw over een bergpas. Op dit circa twintig kilometer lange stuk heb ik twee verongelukte vrachtwagens en één personenauto in de berm zien liggen.