Zie ook de foto's bij deze plaats op Google Maps.
Dit perceel had geen eigen kade. Voertuigen en reizigers hadden vanaf hier wel toegang tot de MS Romantica, maar dit schip moest hiervoor aan een naastgelegen gedeelde kade aanleggen. Op Google Maps is dit nog zichtbaar: de inrichting van het perceel van Holland Norway Lines is bovenin nog zichtbaar, net als een ponton met autobrug.
HNL had enige tijd een voorrang op het gebruik van deze kade, maar toen dit afliep ontstonden problemen met aankomsten en afvaarten die het bedrijf de kop hebben gekost. Gesprekken over een eigen kade of structureel betere voorwaarden schijnen er wel te zijn geweest maar hebben tot niets geleid.
De formulering 'teruggekocht' baseerde ik op deze alinea uit het artikel van DvhN:
In werkelijkheid blijkt er inderdaad sprake te zijn van erfpacht.Op het moment dat duidelijk werd dat een doorstart in de Eemshaven nog amper haalbare kaart is, meldde havenbeheerder Groningen Seaports zich bij de curator. Seaports wilde de locatie van HNL in de haven terugkopen. Daarover is nu overeenstemming bereikt
Het zal om een langlopend contract zijn gegaan. Dit zal een belangrijke 'asset' zijn geweest voor een mogelijke doorstart. Het is daarom zelfs mogelijk dat de curator nog (een deel van de) financiële verplichtingen aan Groningen Seaports is blijven voldoen om dit erfpacht niet te laten vervallen.
Uitgaande van een situatie waarin Groningen Seaports grond uitgeeft (koop of erfpacht) maar de kades grotendeels gezamenlijk zijn (waarvoor op basis van gebruik havengelden verschuldigd zijn), betekende het laten doorlopen van het erfpachtcontract zonder dat er activiteiten plaatsvinden dat Groningen Seaports al enige tijd potentiële inkomsten misloopt. Van daaruit snap ik dat men heeft afgewacht of er een doorstart zou komen, maar dat nu die er niet is, men de erfpacht graag wilde ontbinden. Als er geen uitzicht meer is op een doorstart dan heeft ook de curator hier belang bij (er zijn immers geen inkomsten meer om de pachtgelden mee te kunnen voldoen). En voila, een overeenkomst om de grond weer over te dragen aan het havenbedrijf.