[IL] Reisverslag Israël

Een speciaal subforum voor reisadviezen waar dan ook in Europa en reisverslagen uit de wereld.

Moderator: Moderatoren

Gebruikersavatar
Coen Tunnel
Voorzitter
Berichten: 33702
Lid geworden op: di 26 apr 2005, 11:39
Locatie: Aan de 🅰2️⃣8️⃣

[IL] Reisverslag Israël

Bericht door Coen Tunnel »

Ik ben onlangs teruggekomen van mijn vakantie in Israël. Aangezien dit een bestemming is waar de afgelopen jaren niet heel veel mensen naartoe zijn gereisd, leek het mij interessant om hier wat over te vertellen, vooral daar waar het op wegen en infrastructuur aankomt.

Ik vertrok vorige week woensdagavond met de KLM-vlucht, die onderweg een tussenlanding maakt in Paphos op Cyprus om de crew te wisselen, want de KLM-crews overnachten (nog) niet in Tel Aviv. Dat ging allemaal soepeltjes, de vlucht was redelijk gevuld, ik denk zo'n driekwart vol in een Boeing 737-900. De aankomst op Ben Gurion Airport was op tijd (wel om 04:00 uur 's nachts), daarna moest ik met mijn paspoort naar een machine om mijn kaartje te krijgen met de B2 entry permit. Dit is een blauw papiertje op creditcardformaat dat je gedurende de hele reis in Israël bij je moet houden; het vervangt paspoortstempels en voor een toerist is het ook belangrijk om te kunnen tonen bij het ophalen van een huurauto en het inchecken in een hotel, omdat je dan gebruik kan maken van de btw-vrijstelling, anders betaal je ook nog 18% btw.

Daarna volgde de echte paspoortcontrole, dat was toch nog bijna drie kwartier wachten want er waren maar twee personen aan het werk voor alle niet-Israëlische paspoorten. Er werd gevraagd waarom ik naar Israël reisde en waar ik zou verblijven, en dat beantwoordde ik eerlijk en toen was ik ook zo officiëel het land in. In de aankomsthal heb ik nog een simkaart van 019 gekocht, ₪ (shekel) 200 (ca. € 50) voor 8 dagen met onbeperkte data.

Mijn huurauto had ik via Sunny Cars gehuurd en werd geleverd door Thrifty, een dochtermerk van Hertz, en moest ik ook ophalen bij Hertz. Ik had de kleinste automaat gehuurd, maar kreeg uiteindelijk een ruime Chery Arrizo 8, een Chinese plug-in hybride. Ik reed ermee naar mijn hotel in Tel Aviv, vlakbij Bograshov Beach, en het was al na 06:30 toen ik incheckte. Ik had het hotel laten weten dat ik ergens tussen 05:00 en 07:00 uur zou aankomen; ik kon gelijk de kamer in en kon nog een aantal uren slaap pakken.

Het bleek een heel regenachtige dag te zijn, met de naweeën van de storm Byron die Israël een dag eerder ook al getroffen had. In de loop van de middag klaarde het een beetje op, en verkende ik de omgeving van mijn hotel. Het strand was mooi, maar in de regen natuurlijk helemaal verlaten. Ik ben uiteindelijk nog naar Dizengoff Square en het Dizengoff Center geweest, maar heb het verder rustig aan gedaan.

Een dag later was het stralend zonnig weer met 19 graden, en was het gelijk een stuk drukker op straat. Mensen die aan het hardlopen of fietsen waren over de promenade en mensen die aan het beachvolleyballen waren op het strand. Na een kort bezoekje aan het strand liep ik via Dizengoff Square en Masaryk Square naar Rabin Square, bij het monument op de plek waar in 1995 premier Rabin door een extreemrechtse ultranationalist werd vermoord. Een gebeurtenis die een flinke invloed heeft gehad op Israël sindsdien.

Daarna liep ik verder naar Hostages Square, waar na de aanvallen van 7 oktober 2023 Israëliërs bijeenkwamen om te pleiten voor de terugkeer van de gijzelaars. Er staan tafels met lege stoelen met daarop de afbeeldingen van de gijzelaars, er is een replica van de tunnels waar sommige gijzelaars zijn vastgehouden, er staat een uitgebrande auto van de gebeurtenissen van 7 oktober, en er zijn andere gedenktekens. Het was best indrukwekkend. Daarna liep ik verder via HaBima Square naar Rothschild Boulevard, één van de mooiste wegen van Tel Aviv. Mooie architectuur (veel Bauhaus) aan beide zijden, een brede groenstrook in het midden met een wandelpad en fietspad, en lekker druk met mensen die ontspannen. Ik ben tot aan Allenby Street gelopen, om daarna richting de Carmel Market te gaan. Dit is een soort bazar, een tikje chaotisch, met lekker eten. Vervolgens liep ik via de kunstzinnige wijk Neve Tzedek, met veel kleine winkeltjes, en het oude Ottomaanse treinstation naar de kust bij Jaffa. Jaffa heeft een meer Arabische sfeer en is erg mooi. Het is één van de oudste havens ter wereld en heeft de naam gegeven aan de sinaasappels die via die haven verscheept werden. Bij een leuk restaurantje, Cafe Puaa, heb ik heerlijke mujaddara gegeten. Uiteindelijk had ik op dat moment al ruim 11 km gelopen, het was inmiddels donker, en via de taxi-app Gett heb ik een taxi terug naar mijn hotel genomen, een rit van zo'n 3 km.

Tel Aviv is een enorm toffe stad, met een goede sfeer, mooie mensen, lekker eten, en vaak goed weer, maar ik wilde meer van Israël zien. Dus een dag later pakte ik de huurauto en reed ik naar het noorden. Vanaf mijn hotel aan HaYarkon Street zat ik zo op Rokach Boulevard en de Ayalon Highway, weg 20. Dit is de noord-zuid-snelweg door Tel Aviv en ook één van de weinige (de enige?) wegen in Israël met afritnummering. Afritsymbooltjes worden hier ook gebruikt. Op andere wegen worden knooppuntsymbooltjes aangebruikt om ongelijkvloerse aansluitingen aan te duiden, er zijn ook symbooltjes voor kruispunten, driesprongen en rotondes. Maar goed, de Ayalon Highway op, die wat verderop overgaat in weg 2, via Netanya en Caesarea naar Haifa. Aan de zuidkant van Haifa wordt doorgaand verkeer naar weg 23 geleid. Deze weg is 2x2, maar heeft een aantal VRI-kruispunten. De weg gaat door de Carmel Tunnels, twee langere tolplichtige tunnels waarvoor je bij een tolplein tol moet betalen. Het was ₪ 23,80, ongeveer € 6. Het rijdt, ondanks de VRI's, wel goed door en voor je het weet zit je op snelweg 22, een korte snelweg tussen Haifa en Akko (Acre). Bij Akko gaat de snelweg 22 over in de gewone weg 4, die met 2x2 rijstroken gelijkvloers door Akko heen gaat. Het 2x2-deel loopt uiteindelijk tot voorbij Nahariyya. Daarna wordt weg 4 enkelbaans, tot aan de grens met Libanon.

Die grens zit potdicht, maar pal tegen de grens aan is een belangrijke toeristische attractie: de grotten van Rosh HaNikra. Met een leuk kabelbaantje naar beneden bereik je de grotten, die door de zee in de rotsen zijn uitgesleten. De kleuren zijn hier prachtig, en het uitzicht op de kust is hier ook mooi. Van bovenaf zie je Akko en Haifa goed liggen. In de oude tunnels van de spoorlijn die in de tijd van het Britse mandaat is aangelegd zijn een expositie en een film te zien; de tunnel waar de film is te zien ligt echt pal tegen de Libanese grens aan, het scherm van de film zal hooguit binnen enkele meters van de daadwerkelijke grens zijn. Je kunt bovenaan tot aan het grenshek lopen, op het gebouwtje naast het grenshek staan de afstanden naar Jeruzalem (205 km) en Beirut (120 km) aangegeven, best bijzonder. Vanaf de parkeerplaats zie je bovenop de berg het grenshek. Ik ben zeven jaar geleden in Tyre in Libanon geweest, hemelsbreed maar 22 km van deze plek, maar met een grens die potdicht zit is dat toch een heel ander verhaal.

Vanaf Rosh HaNikra ben ik via weg 899, die op sommige plekken ook erg dicht langs de Libanese grens scheert, verder gereden richting Kiryat Shemona. Vanaf weg 90 werd ik via een aantal andere wegen om Kiryat Shemona heen geleid, om vervolgens weg 99 en 9990 te nemen naar de Hermon Stream Nature Reserve. Hier heb ik een wandeling van een klein uurtje gemaakt naar de mooie waterval van Banias. De waterval is niet heel hoog, maar is wel enorm krachtig. De wandelroute is leuk en gaat een stuk over een verhoogd houten pad boven de rivier. Het was er druk met gezinnen en stellen die ook een dagje uit waren. Daarna reed ik weer verder over weg 99 naar Mas'ada op de Golanhoogten, waar in het stadje veel Druzenvlaggen te zien waren. Ik nam hier weg 98 langs de grens met de bufferzone met Syrië. Onderweg zag ik nog een UNDOF-voertuig. Ik ben gestopt bij het oude Syrische hoofdkwartier, van voor de oorlog van 1967, en iets verderop bij het uitkijkpunt over Quneitra, iets ten noorden van Ein Zivan. Het begon langzaamaan te schemeren en in de verte zag je lichtjes van de Syrische bebouwing voorbij de bufferzone.

Via de wegen 98, 87, 8277, 90 en 85 ging het weer richting Akko. Weg 85 is grotendeels 2x2, maar voornamelijk met gelijkvloerse kruisingen. Dit soort wegen zijn best druk. Vmax is vaak 90, maar vanwege de drukte zijn veel kruispunten met VRI's geregeld. Het is dus niet per se lekker doorrijden. In Akko heb ik bij de oude binnenstad geparkeerd en na een korte avondwandeling heb ik in een restaurantje een (zeer royale) mixed grill gegeten. Vervolgens ging het verder over weg 22 naar Haifa, waar ik in de wijk German Colony (opgericht door Duitsers die in de Ottomaanse tijd hier naartoe getrokken zijn) de Bahá'í Gardens wilde bekijken. Deze torenen boven Haifa uit. Het verkeer in Haifa was enorm druk en chaotisch, maar ik heb me er gered. Eenmaal de stad uit op weg 2 reed het vervolgens goed door naar Tel Aviv, waar ik de stad op dezelfde manier ben ingereden als waarop ik die ochtend de stad verlaten heb.

Een dag later was het tijd om uit te checken bij mijn hotel in Tel Aviv. Door de stad heen, langs de kust naar Jaffa toe, kwam ik uiteindelijk bij de Wolfson Interchange op de Ayalon Highway. Die gaat iets verder over in weg 4, maar rond Ashdod houdt het snelweggedeelte op. Daarna is het een mix van gelijkvloers en ongelijkvloers langs Ashkelon. Enkele kilometers voor de Erez Crossing naar de Gazastrook slaat bijna al het verkeer af naar links, naar weg 34 richting Sderot. Op het dichtste punt zit je hier net iets meer dan een kilometer van de grens met Gaza, al moet erbij gezegd worden dat er in Gaza achter de grens ook nog een bufferzone zit waar niemand woont. Ik ben in Sderot naar de Sderot Lookout gegaan. Hier staat een monument voor soldaten die hier in de buurt in 2014 zijn omgekomen, maar het is de laatste jaren vooral bekend als de plek vanaf waar je Gaza kan zien. Een erg vreemde gewaarwording; je bent ongeveer een uurtje vanaf Tel Aviv en vanaf deze heuveltop zie je de Gazastrook. De hoogbouw van Gaza-Stad (in ieder geval wat daarvan over is) is duidelijk te zien. Het was verder rustig, er was geen militaire actie of wat dan ook te zien, maar raar is het wel om te beseffen dat even verderop meer dan 2 miljoen mensen in vaak erbarmelijke omstandigheden leven.

Ik ging verder over weg 232 en weg 25 naar Tkuma, waar de Burnt Vehicles Compound is. Hier staan maar liefst 1560 uitgebrande of anderszins onklaar geraakte voertuigen die getroffen waren door de gebeurtenissen van 7 oktober. Bij een stuk of wat voertuigen, sommigen met de kogelgaten erin, staat ook wat over wie er op die noodlottige dag in het voertuig zaten en het niet overleefd hebben. Hiernaast is ook nog een grote tent met een foto-expositie over 7 oktober. Het meest indrukwekkende moest echter nog komen, ik reed weer terug over weg 25 naar weg 232, naar het Re'im Forest. Dit is de plek van het Nova Festival, en dit is tegenwoordig een gedenkplek. Er staan foto's met de levensverhalen van alle 378 mensen die hier door de terroristen vermoord zijn, en de plekken van het hoofdpodium, de dansvloer, de bar en de gele afvalcontainers waarin mensen probeerden te schuilen zijn ook gemarkeerd. Een respectvolle plek om de slachtoffers te herdenken. Je wordt er wel even stil van.

Ik ging vervolgens verder over weg 232, die ik nog tot het kruispunt bij Kerem Shalom heb gereden. Daar ben ik gekeerd, en vervolgens heb ik weg 222 en weg 40 gepakt. Het eerste stuk nog bij daglicht. Bij Mash'abim even wat gegeten, en in het donker verder over weg 40 naar Mitzpe Ramon, het stadje in de Negevwoestijn, waar mijn hotel voor die nacht was.

Mitzpe Ramon is een typisch woestijnstadje, het voelt hier gelijk anders aan. Ik was al vroeg op pad en rond een uur of 8 's ochtends was ik de enige die bij een uitkijkpunt over de Ramonkrater stond. Dit is eigenlijk geen krater, maar een makhtesh, een soort krater/kloof die door erosie is ontstaan. Daarna ging het verder over weg 40 naar het zuiden. Werkelijk waar een schitterende rit door de Negevwoestijn. Even voorbij Wadi Paran zag ik een bus op een heuveltop staan en besloot ik ook maar even die weg te nemen. Grotendeels onverhard, maar ik werd getrakteerd op een schitterend uitzicht over de wadi. Grandioos. Ik ging daarna verder over weg 40 tot weg 13, die ik vervolgens nam om naar weg 90 te gaan richting het noorden. Die weg was een stuk drukker, maar lang niet zo interessant als weg 40. Een aantal 2+1 gedeelten. Via een gigantische magnesiumfabriek aan de Dode Zee, en badplaats Ein Bokek, kwam ik bij Masada. Hier nam ik de kabelbaan naar het gelijknamige fort bovenop de berg. Na een bezoek van ongeveer een uurtje ging ik weer naar beneden, en ging het verder over weg 90. Langs de verlaten badplaats Ein Gedi, sinkholes hebben hier strandbezoek eigenlijk onmogelijk gemaakt en weg 90 wordt met een paar rotondes om de getroffen gebieden heen geleid, kwam ik op de Westelijke Jordaanoever, de West Bank. Het staat nergens aangegeven, wel bereik je op een gegeven moment een checkpoint, waar ik gewoon werd doorgewuifd. Bij de rotonde bij Lido heb ik voor de eerste keer getankt, de Chery bleek erg zuinig. Daarna ging ik door naar Qasr El Yahud, de plek waar Johannes de Doper Jezus heeft gedoopt in de Jordaan. Het was echter behoorlijk bewolkt, er hing regen in de lucht, en je kon niet tot aan het water komen omdat er werkzaamheden waren aan het platform. De Jordaan is hier nog geen 10 meter breed; aan de overkant in Jordanië is het ook een toeristische site en daar was een groep Koreanen. Ik kon ze gewoon horen praten. Twee jonge dienstplichtige meiden van het Israëlische leger moesten hier de grens bewaken; dit zal vermoedelijk één van de makkelijker klusjes zijn. Ze zaten wat op hun telefoon te scrollen en wat uit een flesje Coca-Cola te drinken, het geweer dat ze droegen leek vooral in de weg te zitten. Aan de Jordaanse kant waren Jordaanse grenswachten, en wapperden de Jordaanse vlaggen.

Ik reed terug over weg 90 en weg 1, op naar Jeruzalem. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan. Eerst had ik ruim een kwartier file voor het checkpoint om Jeruzalem binnen te komen, al werd ik gewoon doorgewuifd. Het verkeer in Jeruzalem was chaotisch en de vertraging was best groot. Mijn hotel zat in een voetgangerszone en had geen eigen parkeerplaats. Mijn auto heb ik geparkeerd op het parkeerterrein HaMa'alot, op ongeveer 500-600 meter van mijn hotel aan Ben Yehuda Street.

Een dag later reed ik niet zelf, maar ging ik, samen met een Brit en een Amerikaan, mee met een georganiseerde tour naar Bethlehem en Jericho. Deze plaatsen liggen in door de Palestijnse Autoriteit gecontroleerd gebied. We werden met een Israëlische taxi opgehaald, naar Palestijns gebied gebracht, waar onze gids voor Bethlehem ons opwachtte in zijn Palestijns gekentekende auto. Jeruzalem is nog geen 10 kilometer hiervandaan, maar hij mag er niet naar toe. We bezochten het Shepherd's Field, waar de herders het bericht kregen dat Jezus was geboren, de Melkgrot waar Jozef en Maria enkele dagen met Jezus bleven, vlak na zijn geboorte, en Maria een druppel moedermelk morstte die de hele grot wit kleurde, en uiteraard de Geboortekerk. Zo vlak voor kerst zou het hoogseizoen moeten zijn, maar het was rustig. Waar volgens de gids de wachtrijen voor de Geboortegrot onder de kerk vroeger konden oplopen tot drie uur, was er nu geen wachtrij. Dit is de plek waar Jezus is geboren en waar de kribbe stond. Erg bijzonder om op deze historische plek te zijn. Dat was tevens het einde van het ochtenddeel van de tour door Bethlehem, en met een andere auto werden we naar een souvenirshop gebracht waar ook onze lunch (keuze uit falafel of shoarma) op ons wachtte. Met een andere gids vertrokken we vervolgens richting Jericho. Dat ging deels over weg 1 en weg 90 waar ik een dag eerder ook al reed. Het checkpoint tussen Bethlehem en weg 1 konden we zonder problemen passeren. We stopten bij de parkeerplaats "Sea Level" op zeeniveau (Jericho ligt meer dan 300 meter onder zeeniveau, de Dode Zee zelfs op 430 meter onder zeeniveau), daarna het klooster van St. Gerasimus, en ook de doopplek stond op het programma. Het was nu beter weer, het platform was toegankelijk, en ik heb mijn schoenen en sokken uitgedaan en de broekspijpen opgerold, en ben toch even in het erg modderige water van de Jordaan gegaan. Er zijn gelukkig gratis douches waar je je kan wassen. Daarna gingen we Jericho in, langs de Berg der Verleidingen, de boom van Zaccheüs, de oude stad en Hisham's Palace. Jericho is 10.000 jaar oud en de oudste continu bewoonde stad ter wereld. Bij het verlaten van Jericho bleek dat het checkpoint aan de zuidkant van de stad tijdelijk gesloten was door de Israëliërs, om onduidelijke redenen. We gingen de hele stad weer door, naar de oostkant, en vervolgens over weg 90 en 1 naar het tankstation vlak voor het checkpoint om Jeruzalem in te gaan. Daar gingen we weer in dezelfde taxi als 's ochtends, met Israëlische platen, om weer terug naar Jeruzalem te gaan. Bij het checkpoint wilden ze onze paspoorten nog zien, uiteindelijk konden we daarna gewoon door.

Een dag later ben ik te voet door Jeruzalem gegaan. The Garden Tomb, de Westmuur (Klaagmuur), de Tempelberg met de Al-Aqsa-moskee en de Rotskoepel, de Tuin van Gethsemane en de Church of All Nations, de Olijfberg en de Kapel van de Hemelvaart, de tombe van de Maagd Maria, de geboorteplaats van de Maagd Maria bij St. Anne's Church, en daarna de Via Dolorosa, langs alle 14 staties van de kruisweg tot in de Heilig Grafkerk (Church of the Holy Sepulchre). Ik ben niet erg religieus, maar om op de plek te zijn waar Jezus Christus gekrusigd is en daarna de plek waar hij begraven is, het deed me toch wel wat. Ik heb deze dag veel gelopen, vooral de trappen de Olijfberg op en af waren zwaar. Maar wat een prachtige dag, waarbij ik op de heiligste plekken voor het Jodendom en het Christendom ben geweest, en de op twee na heiligste plek (na Mekka en Medina) voor de Islam.

Daarna kwam mijn laatste dag in Israël. Ik had alles in Jeruzalem gezien wat ik per se wilde zien, dus ik checkte uit bij het hotel en ging weer naar mijn huurauto. Parkeren voor drie nachten had me ₪ 180 gekost, omgerekend € 45. Best schappelijk. Via weg 50, de snelweg door Jeruzalem, en de nieuw weg 16 (Ariel Sharon Boulevard) met tunnels kwam ik op weg 1, de snelweg richting Tel Aviv. Al vanaf Latrun zie je Tel Aviv liggen. Ik ging echter over weg 6, de elektronische tolweg, naar het noorden. Dat zijn ook de bestemmingen op de borden: North en South. Die nam ik tot weg 65, weer zo'n grotendeels gelijkvloerse 2x2-weg, en daarna ging ik naar Tel Megiddo, een historische site bovenop een heuveltop, waar in de loop der tijd vele steden zijn gebouwd en verwoest in vele veldslagen. Dit is de plek die geassocieerd wordt met de eindtijd, het Armageddon (etymologisch verwant aan de naam Megiddo) is de strijd die hier zal plaatsvinden. Gelukkig was ik te vroeg. Daarna ging ik door naar Nazareth. Anno 2025 is het de belangrijkste Arabischtalige stad van Israël, maar het is ook de stad waar Jezus een deel van zijn leven heeft doorgebracht, en waar Maria woonde toen ze van de aartsengel Gabriël te horen kreeg dat ze geboorte zou geven aan Jezus. Op die plek staat een basiliek, die ik heb bezocht. Verkeer in Nazareth was trouwens best chaotisch, en de wegen waren op sommige plekken wat slechter. En ook best steil. Vanaf Nazareth ging het over weg 754, 77, 65, 807, 90 en 87 naar Capernaum, een stadje aan het Meer van Tiberias/Meer van Gallilea, waar Jezus een tijd geleefd heeft. Ik was hier nog net op tijd, ook om de zonsondergang over het meer te zien, en daarna ging ik in het donker weer naar het zuiden. Over weg 87 en 90 naar Tiberias, vanaf daar weg 77, 70, 67, 4, 6511 en 2 naar Netanya. Netanya is een badplaats aan de Middellandse Zee, het doet wel wat Europees aan. Ik heb hier de tijd wat gedood en ook wat gegeten. Mijn vlucht zou pas om 05:15 's ochtends vertrekken, en ik vond een hotel daarvoor onnodig. Uiteindelijk ben ik daarna van Netanya naar Planet gereden, over weg 2 en de Ayalon Highway weg 20. Dit is een bioscoopcomplex ten zuiden van Tel Aviv en ten westen van Rishon LeZion, waar ik ook weer wat tijd kon doden. Uiteindelijk over weg 20 en weg 44 naar een tankstation gegaan, en daarna terug naar het vliegveld. Huurauto ingeleverd, en daarna ingecheckt. De controles bij de uitreis zijn een stuk strenger. Allereerst krijg je een check van het paspoort en wat vragen of je je bagage zelf hebt ingepakt, en waar je naartoe gaat en waarom je in Israël was. Daarna kun je je koffer inchecken. Daarna ga je door de veiligheidscontrole, dat anders gaat dan op andere luchthavens. Je gaat er per persoon of reisgezelschap door heen, en niet-Israëliërs lijken strenger gecontroleerd te worden. Mijn bagage werd doorzocht, werd meermaals getest op sporen voor drugs, en mijn schoenen werden ook getest met zo'n speciaal apparaat. Het duurde alles bij elkaar best lang. De daadwerkelijk uitreiscontrole was vervolgens volledig automatisch, dat verbaasde me wel weer. Ik heb nog drie kwartier tot een uur slaap kunnen pakken in de lounge, die verder niet al te best was, en de vlucht ging vervolgens op tijd. Het was geen volle vlucht, bij aankomst op Schiphol moesten we in een bus, maar alle reizigers pastten in één bus. Op Schiphol kon ik gelijk door de paspoortcontrole, mijn koffer was er ook vrij vlot. Die was wel geopend en even doorzocht in Israël; het slot was geopend met zo'n TSA-loper en een flyer met betrekking tot de controle was achtergelaten. Maar voor zover ik heb gezien mistte er niks uit mijn koffer.

Al met al was het een mooie reis. En het rijden beviel me goed. De wegen in Israël zijn goed, maar op veel plekken ook druk. Het land is buiten de woestijn best dichtbevolkt, en ondanks redelijk OV is de auto erg populair. Bewegwijzering is redelijk, gebruik van blauw (voor snelwegen) en groen (voor hoofdwegen) en blauwe schildjes (voor snelwegen) en rode schildjes (voor hoofdwegen) is soms wat inconsequent. Ook de transliteratie naar het Latijnse schrift is voor kleinere steden niet altijd consequent. Er wordt redelijk goed gereden, je hebt soms wel wat aso's die de maximumsnelheid aan hun laars lappen en je links en rechts voorbij schieten, maar al met al is het niet gekker dan Italië of de Balkan. Wat je er politiek ook van mag vinden, het is hoe dan ook een mooi en afwisselend land met een enorm rijke historie. Ik ben blij dat ik er geweest ben. Het was achteraf bezien een prima tijd om te gaan: de situatie is sinds het staakt-het-vuren gekalmeerd, er zijn ook geen aanvallen van de Houthi-rebellen vanuit Jemen meer. Plekken zoals Bethlehem en Jeruzalem zijn normaal erg druk; nu was het er juist rustig en kun je alles op je gemak bezoeken. Het land heeft veel te bieden, en het eten is er heerlijk. Ik heb me geen moment onveilig gevoeld; mijn omgeving heeft zich er meer druk over gemaakt dan ikzelf. Uiteindelijk kijk ik met een heel tevreden gevoel terug op deze reis naar een bestemming waar ik al lange tijd naartoe wilde.

Ik reisde alleen, en ik heb niet heel veel wegengerelateerde foto's gemaakt. Maar ik zal nog even kijken en die foto's uploaden.
waldo79
4x3 autosnelweg
Berichten: 22043
Lid geworden op: do 05 mei 2005, 10:28
Locatie: 's-Hertogenbosch

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door waldo79 »

Lijkt me een hele belevenis.
Gebruikersavatar
Coen Tunnel
Voorzitter
Berichten: 33702
Lid geworden op: di 26 apr 2005, 11:39
Locatie: Aan de 🅰2️⃣8️⃣

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Coen Tunnel »

Wat wegengerelateerde foto's:

Afbeelding
Op sommige plekken in Tel Aviv is bewegwijzering met een soort posters/folie in hooggeplaatste mupi's, net zoals in Nederlandse bushokjes.

Afbeelding
Straatnaambordjes zijn doorgaans in het Hebreeuws, Arabisch, en Engels. In Nazareth heb ik ook Russisch gezien.

Afbeelding
Rothschild Boulevard in Tel Aviv. Fietspaden zijn in sommige steden in het groen uitgevoerd, maar mijnsteenrood zoals in Nederland heb ik ook wel gezien, o.a. in Sderot. De weginrichting en ook de inrichting van de openbare ruimte doet vaak meer Europees aan, zeker in grote steden als Tel Aviv, Haifa, en Jeruzalem buiten de oude stad.

Afbeelding
De bushaltebordjes deden mij erg Nederlands aan, veel meer dan in de meeste andere landen.

Afbeelding
De laatste wegwijzer op weg 4 richting de grotten van Rosh HaNikra en de Libanese grens, die overigens al jaren potdicht zit.

Afbeelding
Weg 34 vanaf de Sderot Lookout. Helemaal links ligt de Gazastrook, net buiten beeld.

Afbeelding
Weg 34 vanaf de Sderot Lookout. Er zijn twee rijbanen, de middenberm is hier breed. Daarachter de spoorlijn, iets verderop de grensmuur met de Gazastrook, op de achtergrond de bebouwing van Gaza-stad.

Afbeelding
Weg 40 net buiten Mitzpe Ramon.

Afbeelding
Weg 40 net buiten Mitzpe Ramon, gezien richting Mitzpe Ramon. Links het uitkijkpunt over de Ramon makhtesh.

Afbeelding
Weg 40 net buiten Mitzpe Ramon.

Afbeelding
De haarspeldbochten van de afdaling van weg 40 naar de Ramon makhtesh.

Afbeelding
Weg 40, gezien vanaf een monument langs de weg bij Ma'alé HaMeshar, waar ik even een korte pauze hield.

Afbeelding
Weg 40, ergens ten noorden van Wadi Paran, gezien richting noorden.

Afbeelding
Weg 40, ergens ten noorden van Wadi Paran, gezien richting zuiden.

Afbeelding
Bord bij het binnenrijden van Jericho vanaf de oostkant, vanaf weg 90. Er wordt overigens niet actief gecontroleerd op de aanwezigheid van Israëlische burgers, en je ziet ook wel auto's met Israëlische kentekens in Bethlehem en Jericho, en het lijkt zonder problemen te gaan. Ik sprak in Jericho met iemand die ook een hele tijd voor de synagoge in Jericho heeft gewerkt, en die vertelde me dat er nog steeds wel joodse Israëliërs naar de stad toe gaan.

Afbeelding
Wegwijzer in Jeruzalem, met het Nederlandse industriesymbool.
Laatst gewijzigd door Coen Tunnel op zo 21 dec 2025, 16:06, 1 keer totaal gewijzigd.
Gebruikersavatar
Coen Tunnel
Voorzitter
Berichten: 33702
Lid geworden op: di 26 apr 2005, 11:39
Locatie: Aan de 🅰2️⃣8️⃣

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Coen Tunnel »

Nog wat foto's van de grens met Libanon bij Rosh HaNikra, en de verwijzing naar Beirut:

Afbeelding

Afbeelding
Gebruikersavatar
Palance
4x5 autosnelweg
Berichten: 32718
Lid geworden op: zo 27 feb 2005, 13:17
Locatie: A15xA29

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Palance »

Mooi verslag. Ik had op Insta al wat voorbij zien komen, maar qua uitleg niet zo heel uitgebreid als hier :top:

Ik zou Israël zeker wel eens willen bezoeken, maar ik heb er momenteel niet zo'n prettig gevoel bij. Helaas, want er valt best heel veel te zien. Hopelijk wordt het ooit weer wat normaler, veiliger en vooral prettiger. Ik had al eens serieus naar dit land gekeken maar het is er dus nooit meer van gekomen.
Coen Tunnel schreef: za 20 dec 2025, 21:08
SPOILER: TOON

Afbeelding
Weg 40, ergens ten noorden van Wadi Paran, gezien richting noorden.
SPOILER: TOON

Afbeelding
Weg 40, ergens ten noorden van Wadi Paran, gezien richting zuiden.
Dit zijn dezelfde foto's.
Coen Tunnel schreef: zo 21 dec 2025, 11:26 Nog wat foto's van de grens met Libanon bij Rosh HaNikra, en de verwijzing naar Beirut:
Ik heb eens foto's gezien van de Golan hoogvlakte waar borden staan (stonden?) naar Damascus. Ik heb op Streetview overigens al eens gezocht naar buitenlandse doelen maar behalve deze verwijzing naar Beirut nooit gevonden (en dat zal andersom ook wel zo zijn gok ik).
Bord bij het binnenrijden van Jericho vanaf de oostkant, vanaf weg 90. Er wordt overigens niet actief gecontroleerd op de aanwezigheid van Israëlische burgers, en je ziet ook wel auto's met Israëlische kentekens in Bethlehem en Jericho, en het lijkt zonder problemen te gaan. Ik sprak in Jericho met iemand die ook een hele tijd voor de synagoge in Jericho heeft gewerkt, en die vertelde me dat er nog steeds wel joodse Israëliërs naar de stad toe gaan.
Het is al een behoorlijke tijd geleden en ik weet niet meer waar in het gelezen heb, maar ik las ooit een verslag van een joodse/Israëlische vrouw die dagelijks naar de bezette gebieden reisde. Het verhaal was dat ze een pasje had dat op afstand qua kleur nogal op dat van Palestijnen met een bepaalde vergunning leek en redelijk makkelijk doorgelaten werd. Alleen in de paar keer dat ze echt gecontroleerd werd raakten de soldaten bijna in paniek omdat iedereen toch wist dat het levensgevaarlijk was om daar heen te gaan omdat je standaard wordt vermoord? Blijkbaar is de propaganda van 'daar wonen enge mensen' te ver doorgedrongen, en juist daarom zijn die verhalen van die ik las maar ook wat jij beschrijft net die lichtpuntjes die er heus nog wel zijn in dat soort gebieden. We horen hier alleen maar van ellende daar, maar de normale gang van zaken in het dagelijks leven is veelal toch net iets anders.
Zelfs tijdens de oorlog in Bosnië was het voor mensen van een bepaalde etnische afkomst soms mogelijk om naar 'de andere kant' te reizen, dat heb ik ook uit de eerste hand.

Hoe is de bewegwijzering in de Palestijnse gebieden trouwens?
"The problem with internet quotes is that you can't always depend on their accuracy" - Abraham Lincoln, 1864.
traveldude
dorpsstraat
Berichten: 164
Lid geworden op: zo 07 sep 2025, 20:47

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door traveldude »

Helder verslag. Herkenbaar. Ben er zelf een aantal jaren geleden op werkbezoek geweest en ben op een aantal genoemde plekken geweest, zoals het oude centrum van Jeruzalem op sjabbat, Bethlehem en Jericho (daar in de buurt ook in een Israëlische nederzetting geweest), maar ook in Ramallah - het centrum van de Westelijke Jordaanoever. Wel bijzonder die historische plekken. Tel Aviv is inderdaad een fijne stad. Ook op de grens met Gaza geweest, in een moshav aan de noordkant, en in de grenspost Kerem Sjalom - bij de driepuntsgrens met Egypte. Niet zelf gereden, we werden gereden, maar ik zal vast een aantal van de genoemde wegen hebben gezien ;)
Gebruikersavatar
Coen Tunnel
Voorzitter
Berichten: 33702
Lid geworden op: di 26 apr 2005, 11:39
Locatie: Aan de 🅰2️⃣8️⃣

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Coen Tunnel »

^^ Het plan was om ook naar Ramallah te gaan. Ik had een tour geboekt waarbij naast Bethlehem en Jericho ook Ramallah bezocht zou worden, maar het bedrijf waar ik de tour had geboekt annuleerde die twee dagen vantevoren, omdat er niet voldoende aanmeldingen waren. Daardoor moest ik mijn plannen iets wijzigen, en heb ik uiteindelijk bij een ander bedrijf een tour voor een paar dagen later geboekt, waarbij Ramallah helaas niet inbegrepen was. Ondanks dat er maar drie klanten waren voor die tour, ging deze gelukkig wel door. Of ze veel winst hebben gemaakt met drie betalende klanten betwijfel ik, maar het was fijn dat het hier wel kon.

Ik ben zelf tot aan het kruispunt waar de weg naar de kibboets Kerem Shalom afslaat gereden, ik wilde nog kijken bij het Memorial Monument ha-Plada, waar een uitkijktoren staat vanaf waar je Egypte en het zuiden van Gaza kan zien. Maar het was daar zo verlaten, en het begon al te schemeren, en de omgeving van het monument zag er verloederd uit dat ik uiteindelijk niet naar boven ben geklommen. Het verbaasde me wel dat weg 232 over zo'n groot deel 2x2 rijstroken heeft of momenteel verbreed wordt, en dat ik nauwelijks politie of leger gezien heb langs die weg. Ik zat op 2 km van het grenscomplex voor de grensovergang naar Rafah in Gaza, en ook 2 km van de grens met Egypte.
Palance schreef: zo 21 dec 2025, 13:52Ik zou Israël zeker wel eens willen bezoeken, maar ik heb er momenteel niet zo'n prettig gevoel bij. Helaas, want er valt best heel veel te zien. Hopelijk wordt het ooit weer wat normaler, veiliger en vooral prettiger. Ik had al eens serieus naar dit land gekeken maar het is er dus nooit meer van gekomen.
Enkele weken terug heeft de Nederlandse overheid het reisadvies voor het grootste deel van Israël aangepast naar geel. Rood geldt voor de grensgebieden met Gaza, Egypte, Libanon en de Golanhoogten, al moet ik zeggen dat ik me nergens onveilig heb gevoeld. Voor het grootste deel van de West Bank geldt oranje, maar in Bethlehem en Jericho ben ik alleen met een Palestijnse gids geweest, en van Masada naar Jeruzalem gaat de route volledig door Area C, dus Israëlisch gecontroleerd gebied.

Als je het vergelijkt met het reisadvies dat de Britten geven (zie https://assets.publishing.service.gov.u ... 25__3_.pdf), dan ben ik overal in groen gebied geweest - alleen Rosh HaNikra ligt dan in oranje gebied want de Britten adviseren:

"FCDO advises against all but essential travel to within 500m of the border with Lebanon."

Alles bij elkaar is de situatie nu op zich rustig, en 100% veiligheid zul je in Israël wel nooit hebben. Maar ik heb me geen moment onveilig gevoeld, en van de ellende in Gaza krijg je eigenlijk niks mee. Het was overal erg levendig, en het allergrootste voordeel voor mij was het lage aantal toeristen, waardoor ik het maximale uit mijn bezoeken aan Bethlehem en Jeruzalem kon halen.

Mijn gids in Bethlehem gaf aan dat het toerisme pas langzaamaan op gang was gekomen in de afgelopen maand.
Dit zijn dezelfde foto's.
Gefixt.
Ik heb eens foto's gezien van de Golan hoogvlakte waar borden staan (stonden?) naar Damascus. Ik heb op Streetview overigens al eens gezocht naar buitenlandse doelen maar behalve deze verwijzing naar Beirut nooit gevonden (en dat zal andersom ook wel zo zijn gok ik).
Zelfs de Quneitra Crossing wordt niet (meer) aangegeven. Ik ben niet in Metula geweest, ik weet niet of daar nog verwijzingen naar Libanon staan. De grenzen met Gaza (Erez Crossing, Nahal Oz Crossing, Kerem Shalom Crossing) staan wel aangegeven; Kerem Shalom Crossing soms ook met de naam Rafiah Crossing, de Hebreeuwse naam voor Rafah.

Andere grensovergangen worden ook met de naam aangegeven: King Hussein Bridge/Allenby Bridge, Rabin (vanaf Eilat naar Aqaba in Jordanië), Begin (vanaf Eilat naar Taba in Egypte), en volgens Streetview ook de Jordan River Crossing bij Beit She'an.

Verwijzingen naar Amman of zo heb ik niet gezien, verwijzingen naar bv. Taba of Sharm El-Sheikh of Aqaba zijn er volgens mij ook niet. Ik ben niet tot aan Eilat geweest, maar ik kan ze op Streetview niet zien. Ik denk dat er geen doelen in Libanon, Syrië, Jordanië en Egypte op de reguliere bewegwijzering staan.
Het is al een behoorlijke tijd geleden en ik weet niet meer waar in het gelezen heb, maar ik las ooit een verslag van een joodse/Israëlische vrouw die dagelijks naar de bezette gebieden reisde. Het verhaal was dat ze een pasje had dat op afstand qua kleur nogal op dat van Palestijnen met een bepaalde vergunning leek en redelijk makkelijk doorgelaten werd. Alleen in de paar keer dat ze echt gecontroleerd werd raakten de soldaten bijna in paniek omdat iedereen toch wist dat het levensgevaarlijk was om daar heen te gaan omdat je standaard wordt vermoord? Blijkbaar is de propaganda van 'daar wonen enge mensen' te ver doorgedrongen, en juist daarom zijn die verhalen van die ik las maar ook wat jij beschrijft net die lichtpuntjes die er heus nog wel zijn in dat soort gebieden. We horen hier alleen maar van ellende daar, maar de normale gang van zaken in het dagelijks leven is veelal toch net iets anders.
Mijn Palestijnse gids zei dat ook, en met de mensen die ik sprak in Bethlehem en Jericho kreeg ik niet de indruk dat daar de haat jegens Israëlische burgers groot is. Natuurlijk, ze zijn het politiek niet eens met de Israëliërs, ze voelen zich Palestijn. Ze hebben op de West Bank ook sympathie met de bevolking met Gaza, maar (in ieder geval de voornamelijk Grieks-Orthodoxe Palestijnen die ik sprak) hadden niets op met Hamas. Bethlehem en Jericho voelden heel veilig aan, in mijn reisgezelschap zat een joodse Amerikaan die in Israël geboren was. De gids gaf aan dat de borden vooral waren om mensen bang te maken, af te schrikken. Zowel in Bethlehem als in Jericho heb ik auto's met de gele Israëlische platen gezien, ik ben er zelf niet met de huurauto geweest omdat dat niet mocht van het verhuurbedrijf.

Natuurlijk zijn er plekken die een stuk minder toeristisch zijn, waar je wellicht wel meer in de kijker loopt met Israëlische platen. In dat Britse reisadvies zie je ook dat voor het hele noorden en het zuidwesten van de West Bank een strikter reisadvies geldt. Vanuit historisch oogpunt is een bezoek aan Hebron bijvoorbeeld ook best interessant, maar ik heb dat bewust niet gedaan. Er was geen tourbedrijf die dat aanbood, en je kunt op zich wel op eigen gelegenheid met openbaar vervoer vanuit Jeruzalem daar naar toe, maar echt senang voelde ik me daar niet bij, dus dat heb ik ook niet gedaan. Ik ben avontuurlijk, maar ik ben natuurlijk niet gek. Ik bereid me goed voor en ik zoek het gevaar niet (bewust) op. Ik had ook op eigen gelegenheid naar Bethlehem en Jericho kunnen reizen per bus of taxi, maar het voelde toch prettiger met een gids erbij. Achteraf gezien denk ik dat Bethlehem prima op eigen gelegenheid had gekund, maar ik heb er geen spijt van dat ik het met een gids heb gedaan. Ik had een prima gids in Bethlehem.

Van Jeruzalem naar Nazareth en Capernaum ben ik ook bewust om de West Bank heen gereden, en niet over weg 1 en weg 90 via Beit She'an, dat wordt toch duidelijk afgeraden. De route door de West Bank, zeker met een huurauto, heeft eigenlijk alleen zin tussen Masada/Ein Bokek en Jeruzalem - dat kan probleemloos. En Qasr El Yahud (de doopplaats), St. Gerasimus, Kalya Beach en Biankini Beach, Qumran National Park, Sea Level en Good Samaritan kun je ook langs die route bereiken. Maar dat is het wel zo'n beetje.
Hoe is de bewegwijzering in de Palestijnse gebieden trouwens?
Vrijwel hetzelfde, maar dan alleen in Arabisch en Engels, zonder Hebreeuws. Op Streetview kwam ik op beelden uit 2017 in Jericho nog een oud bord met Hebreeuws en een verwijzing naar een Israëlisch wegnummer tegen, maar ik ben langs dit punt gereden en ik heb het bord niet gezien: https://www.google.com/maps/@31.853782, ... FQAw%3D%3D

Het lijkt me dat dat bord nog van voor de Oslo-akkoorden was, maar volgens mij staat het er niet meer.

In de Area C-gebieden (de door Israël gecontroleerde gebieden op de West Bank) is de bewegwijzering overigens volledig Israëlisch, op de Golanhoogten ook.

Binnen Israël is vrijwel alle bewegwijzering drietalig, al ben ik op weg 6 wel borden tegengekomen in louter Hebreeuws en Arabisch (zonder Engels), en daarna hetzelfde bord in Hebreeuws en Engels (zonder Arabisch). Verwijzingen naar Palestijnse plaatsen op de West Bank zijn mij op weg 6 niet opgevallen; sowieso zijn de enige Palestijnse plaatsen die ik op de Israëlische bewegwijzering heb gezien Bethlehem en Jericho. Voor weg 90 vanaf weg 1/Jericho naar het noorden is Beit She'an het doel.

Hebron lijkt dichterbij de stad nog wel aangegeven te staan, in ieder geval op dit Streetviewbeeld van 2012: https://www.google.com/maps/@31.5652275 ... FQAw%3D%3D
Gebruikersavatar
Chris
Moderator
Berichten: 85198
Lid geworden op: zo 27 feb 2005, 15:19
Locatie: NL

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Chris »

Coen Tunnel schreef: zo 21 dec 2025, 16:51In de Area C-gebieden
Is dit nou algemene kennis, Area C, B en A? Het maakt nogal een verschil, maar in de media lees je deze context / achtergrond nauwelijks of niet. Vandaag had de NOS ook weer een bericht hierover en er werd helemaal geen context over dit systeem gebracht.

Het is complex en als je naar dat gebied gaat moet je waarschijnlijk wel inlezen op waar je wel en niet heen kan reizen. De Oslo-akkoorden zijn inmiddels wel heel lang geleden, en alhoewel ze nog steeds actueel zijn qua rechtsgevolgen, is dat in de media bijna helemaal weggevallen is mijn idee. In de journalistiek wordt ook wel snel gedacht dat lezers dit soort dingen inherent niet zullen gaan begrijpen, waardoor het een soort van ignorance blijft.
Gebruikersavatar
Coen Tunnel
Voorzitter
Berichten: 33702
Lid geworden op: di 26 apr 2005, 11:39
Locatie: Aan de 🅰2️⃣8️⃣

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Coen Tunnel »

^^ Ik weet het ook vooral van internet, en omdat ik me er zelf in verdiept heb omdat ik er naar toe ging, en wilde weten of ik van Masada naar Jeruzalem over de West Bank kon reizen. Maar inderdaad, het lijkt me geen algemene kennis. Op kaarten staat het soms wel, soms niet aangegeven. Ik had een papieren kaart waarop die grenzen wel staan, Open Street Map laat het ook zien. Google Maps dan weer niet.

Area A beslaat 18% van de West Bank en omvat de gebieden onder volledige controle van de Palestijnse Autoriteit. Dit omvat voornamelijk Palestijnse steden, waarvan Ramallah (de de facto hoofdstad van Palestina), Bethlehem en Jericho de bekendste zijn.

Area B beslaat 22% van de West Bank. Deze staan ook onder controle van de Palestijnse Autoriteit, maar Israël beheert hier de veiligheid. Het gaat hier voornamelijk om dorpen en andere bewoonde gebieden.

Area C beslaat 60% van de West Bank, vooral het oostelijke deel tegen de grens met Jordanië. Het gaat om dunnerbevolkte gebieden, al zijn hier in de loop der tijd steeds meer nederzettingen door/voor Joodse kolonisten gebouwd. Israël heeft de volledige controle over dit gebied, ondanks dat er ook Palestijnen wonen. De Palestijnse Autoriteit beheert hier alleen burgerzaken (civil affairs) voor de Palestijnen die in dit gebied wonen. Palestijnen mogen in dit gebied niks nieuws bouwen of ontwikkelen, ondanks dat dit een vrij leeg gebied is.

Auto's met Palestijnse kentekens mogen ook in Area B en C rijden, maar mogen niet voorbij de checkpoints naar Israël toe. Oost-Jeruzalem valt buiten de Area's A/B/C en is feitelijk volledig onder controle van Israël.

Er zijn geen echte grenscontroles. De Palestijnse Area A/B gebieden rij je zo in, en vanuit die gebieden naar Area C kun je gecontroleerd worden bij een checkpoint, maar ik heb aan de oostkant van Jericho ook meegemaakt dat het checkpoint onbemand is. Volgens mij kun je nergens direct vanuit Area A/B Israël in, je zult altijd door Area C moeten. De checkpoints van Area C naar Israël zijn voor zover ik kon beoordelen wel permanent bemand; Palestijnse gekentekende auto's mogen hier niet passeren, en de meeste Palestijnen ook niet tenzij ze speciale toestemming hebben. O.a. artsen zijn uitgezonderd volgens mijn gids, zij mogen in bepaalde gevallen zelfs met een Palestijns gekentekende auto passeren.

De checkpoints maken het reizen lastig, zo duurde onze rit van Bethlehem naar Jericho ruim een uur. Behalve de checkpoints speelt ook nog mee dat de infrastructuur in Area A/B gebrekkig is; deze gebieden zijn niet aaneengesloten, en Israël sluit soms bepaalde wegen of checkpoints af om onduidelijke redenen. Het duurt vanaf Bethlehem een eeuwigheid voor je bij weg 1 bij Ma'ale Adumim bent, omdat je niet via Jeruzalem mag en de route die je wel mag nemen grotendeels door bebouwd gebied loopt. Eenmaal op weg 1 rijdt het wel door, maar voor je daar bent... En een stad als Jericho heeft maar drie ontsluitingen. Maar toen ik er was en het al later werd en onze gids ons wilde terugbrengen richting Jeruzalem, was het checkpoint aan de zuidkant van de stad om onduidelijke redenen gesloten. Uiteindelijk zijn we via de oostkant (het checkpoint in de buurt van het kruispunt naar de Allenbybrug) Jericho uit gereden. Dat is voor een toerist op een dagtrip, zoals ik, niet zo erg, maar voor een Palestijn die daar woont zal dit natuurlijk frustrerend zijn, het maakt het reizen soms erg omslachtig.
Gebruikersavatar
Hajo
2x3 autosnelweg
Berichten: 9753
Lid geworden op: ma 28 feb 2005, 11:17
Locatie: Zeist

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Hajo »

Mooi en interessant verslag! :top:

Ik ben in 1987 in Israël geweest. Ik heb destijds ook de bekende plaatsen bezocht zoals Tel Aviv, Jeruzalem, Bethlehem, Eilat, enzovoort. Destijds was ik nog jong, sterk en lenig :) : ik ben toen te voet de berg Massada opgelopen. Dat was een stevige wandeling. Volgens mij bestond de kabelbaan toen nog niet.

In Ein Gedi hebben we (als gezin) toen overnacht, raar te lezen dat die badplaats aan de Dode Zee nu verlaten is. Dat was hier:
Ein Gedi Spa - Wikipedia https://share.google/NqDxkMP6NMfIoZCAf
In 1987 hoefde je maar de weg over te steken en je was op het strand van de Dode Zee. In 2020 lag de kustlijn vier kilometer verderop, aldus het Wikipedia artikel.
Een volk dat zijn verdediging verwaarloost, zet zijn vrijheid op het spel
Gebruikersavatar
Coen Tunnel
Voorzitter
Berichten: 33702
Lid geworden op: di 26 apr 2005, 11:39
Locatie: Aan de 🅰2️⃣8️⃣

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Coen Tunnel »

Hajo schreef: ma 22 dec 2025, 12:44Ik ben in 1987 in Israël geweest. Ik heb destijds ook de bekende plaatsen bezocht zoals Tel Aviv, Jeruzalem, Bethlehem, Eilat, enzovoort. Destijds was ik nog jong, sterk en lenig :) : ik ben toen te voet de berg Massada opgelopen. Dat was een stevige wandeling. Volgens mij bestond de kabelbaan toen nog niet.
Er zijn inderdaad twee paden. Vanaf de westkant de Roman Ramp, vanaf de oostkant het Snake Path. De Roman Ramp schijnt niet zo lastig te zijn, er is minder hoogteverschil. Het Snake Path kent een lange historie en ik zag er veel wandelaar, maar mensen doen er gemiddeld bijna een uur over, en er wordt aangeraden om drie liter water bij je te hebben. Nu zal het in december overdag qua temperaturen wel goed te doen zijn, maar in de zomer gaan mensen daar echt in alle vroegte al naar boven voor de temperatuur. En de zonsopkomst, die schijnt er prachtig te zijn.

Ik kan best een eind lopen op het vlakke, in Tel Aviv heb ik ruim 11 km gelopen in één dag. Maar bij Masada heb ik, ook vanwege de tijd, gekozen voor de kabelbaan.

Er was trouwens al een kabelbaan in 1971; de huidige kabelbaan is van 1998: https://en.wikipedia.org/wiki/Masada_cableway

Het is de laagste kabelbaan ter wereld, want het beginpunt is op 257 meter beneden zeeniveau, en de top is op 33 meter boven zeeniveau.
In Ein Gedi hebben we (als gezin) toen overnacht, raar te lezen dat die badplaats aan de Dode Zee nu verlaten is. Dat was hier:
Ein Gedi Spa - Wikipedia https://share.google/NqDxkMP6NMfIoZCAf
In 1987 hoefde je maar de weg over te steken en je was op het strand van de Dode Zee. In 2020 lag de kustlijn vier kilometer verderop, aldus het Wikipedia artikel.
Ein Gedi Spa is inderdaad verlaten.

Op die plek heb je de wegwijzer naar "Lowest Place On Earth". In 2012 was dat nog levendig: https://www.google.com/maps/@31.4163988 ... FQAw%3D%3D

In 2022 was het weliswaar niet afgesloten, maar wel verlaten. Wat overeenkomt met het door jou genoemde Wikipedia-artikel dat het in 2020 is gesloten: https://www.google.com/maps/@31.4160799 ... FQAw%3D%3D

Ook vorige week zag het er daar verlaten uit, ik ben er niet ingereden. De Dode Zee leek in 2012 nog niet zo heel ver weg te liggen: https://www.google.com/maps/@31.4178181 ... FQAw%3D%3D

Op satellietbeelden zie je ook hoe bizar ver het nu van de Dode Zee ligt:
https://www.google.com/maps/@31.4196599 ... FQAw%3D%3D

En de kans is zeer aanwezig dat de Dode Zee op termijn helemaal verdwijnt.

Ein Gedi is nu vooral interessant voor het binnenland, waar je mooie wandelingen kan maken naar de watervallen aldaar. Ik heb het niet gedaan. Hotels en het dorp liggen ook in het binnenland, alles aan het strand is verlaten en afgezet. De verder prima weg 90 wordt een beetje houtje-touwtje om Ein Gedi (iets noordelijker dan Ein Gedi Spa) geleid, met vier rotondes. Op satellietbeelden zie je het oude tracé nog liggen: https://www.google.com/maps/@31.4631904 ... FQAw%3D%3D

Hier zie je vanaf het zuiden dat het afgesloten is: https://www.google.com/maps/@31.4556366 ... FQAw%3D%3D

Vanuit het noorden is dit het aanzicht: https://www.google.com/maps/@31.4659156 ... FQAw%3D%3D

Deze photosphere uit 2016 van de oude parkeerplaats geeft ook een hallucinant beeld van een verlaten strandoord: https://www.google.com/maps/@31.458596, ... FQAw%3D%3D
Wimpie25
2x3 autosnelweg
Berichten: 8404
Lid geworden op: wo 16 mei 2012, 13:12
Locatie: Aarschot

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Wimpie25 »

De place to be aan de Dode Zee is tegenwoordig Ein Bokek. Een oase met legahotels, kuuroorden en palmbomen in het midden van de woestijn. In september 2018 ben ik er nog geweest op weg naar Eilat.

We hebben trouwens toen wel overnacht in hotel in Ein Gedi, we waren de enige toeristen. Ook de dag erna bij de watervallen waren we de enige aanwezigen.
Gebruikersavatar
Coen Tunnel
Voorzitter
Berichten: 33702
Lid geworden op: di 26 apr 2005, 11:39
Locatie: Aan de 🅰2️⃣8️⃣

Re: [IL] Reisverslag Israël

Bericht door Coen Tunnel »

^^ Ein Bokek heb ik gezien vanaf weg 90. Maar dat zag er inderdaad heel aardig uit. De enige andere plaatsen waar je nog aan het strand van de Dode Zee kan liggen zijn Kalya Beach en Biankini Beach even ten zuiden van Jericho, op de West Bank. De rest van de kust is praktisch ontoegankelijk. Ook aan de Jordaanse kant liggen alle strandresorts vlakbij elkaar, op een strook van nog geen 10 km langs het noordoostelijke deel van de Dode Zee.