
Eigenlijk is het niet meer dan een gevoel, mede gevoed door de verhalen die ik heb gehoord.
Een neef van mij is nogal een avonturier en hij en zijn vrouw toeren vaak met een motor met zijspan door Oost-Europa. In Polen woont een (inmiddels ex) schoonbroer van mij die daar kort na de val van het communisme een groente en fruitbedrijf heeft opgericht. Vrachtwagens van hem rijden door heel Europa en dat bedrijf is inmiddels één van de grootste in Polen. En tenslotte woont mijn broer in Roemenië...
Hun verhalen over corruptie, machtsmisbruik en vriendjespolitiek zijn legio. Er wordt inmiddels wel hard tegen opgetreden, maar het komt nog steeds voor. Corruptie bestaat nog steeds, hoewel het al lang niet meer zo welig tiert als vroeger. Maar corruptie is daar nog steeds een groter probleem dan in het westen.
Vandaar dus mijn
vermoeden dat het fenomeen "overprijzen", dus meer vragen en betaald krijgen dan het eigenlijk zou moeten kosten, in het voormalig Oostblok vaker voorkomt dan hier in het westen.
Het is echter niet alleen maar kommer en kwel. Volgens mijn broer is Roemenië eigenlijk één grote bouwput. Overal wordt gebouwd, gerenoveerd, gerestaureerd. Mede dankzij de miljarden vanuit de EU.