Km357 schreef: zo 04 mar 2018, 16:41
De grootste reden waarom autoroutes in concessie werden gegeven (als concessiehouder had APRR een kapitaal nodig van 100 000 FF in die tijd om aan de eis te voldoen, een volstrekt miniem bedrag als je het nu bekijkt) was omdat er na 1945 een tegelijk compleet vernield land achterbleef, gecombineerd met een bevolking die sterk groeide. Het was pas rond 1954 of zo dat het land op zich hersteld was van de oorlog en er werk kon gemaakt worden van infrastructuursuitbreiding.
Naar ik begrijp was Frankrijk er na de oorlog niet heel veel slechter aan toe dan andere Europese landen. En de groei in de jaren '50 was flink te noemen, ook in vergelijking met buurlanden. Wat men in Duitsland dan het Wirtschaftswunder noemt, gaat in Frankrijk door voor de 30 glorieuze jaren. Als je geschiedenissectie op autosnelwegen.nl leest, zie je ook dat men rond 1953 pas weer geld had voor nieuwe infra, als tegengesteld aan herstelwerkzaamheden. Maar dat was dan wel de fase waarin "wij" begonnen met onze A2, terwijl de Franse overheid pas rond 1960 eens wat belangstelling begon te tonen voor snelwegen tussen de belangrijkste steden.
Dat was ruim later dan menig omringend land. Wat dit nu precies veroorzaakte, weet ik niet. Wellicht hangt het samen met toen lopende grote issues in de Franse politiek, zoals de Algerijnse kwestie. Wikisara vertelt me wel dat, toen er eenmaal belangstelling was, er ook nog even flink werd gedebatteerd over de financiering van snelwegen: met tolheffing naar gebruik of uit brandstofaccijns. Maar hoewel Frankrijk laat begon met de aanleg van snelwegen, lag er in 1971 1600 kilometer, wat bepaald vergelijkbaar was met Groot-Brittannië dat die grens in 1972 passeerde. En in Frankrijk werd gedurende de jaren '70 nog hard doorgebouwd, met een A4 en een A10 die in die periode vrijwel volledig werden neergelegd. (West-)Duitsland en Italië hadden uiteraard een historische voorsprong, maar ook daar werd in de jaren '60 niet heel veel harder gebouwd.
Dus ja, Frankrijk was geen vroege bouwer van snelwegen zoals Duitsland en Italië die al vóór WO2 lange stukken snelweg hadden liggen en al in de jaren '50 weer verder gingen, maar het land had rond 1970 echt wel flink aangelegd en liep qua kilometers denk ik niet zo heel sterk uit de pas met andere landen behalve dan de genoemde vroege starters. Maar vanaf daar loop je aan tegen de geografie van Frankrijk en andere landen. Min of meer langwerpige landen als Engeland, West-Duitsland en Italië konden aan met maar een paar lange snelwegen. Niet in de zin dat het netwerk met die paar lange routes af was, maar wel in de zin dat alle regio's én de internationale hoofdroutes al vrij snel zo'n beetje bediend waren en je vanaf daar alleen maar hoefde te vertakken. In de Benelux kon men, mede door de relatief kleine oppervlakte op een vrij redelijke bevolking, in de periode 1955-1974 ook relatief snel komen tot een kernwegennet. Het eerder zeshoekige Frankrijk had noch een hoge bevolkingsdichtheid noch dat voordeel van langwerpige landen. Dat er rond 1970 een route Lille-Parijs-Marseille lag (met aftakkingen richting Rouen en Nice) liet nog enorme blinde vlekken op de snelwegkaart van Frankrijk zodra je wat verder weg kwam van die "rode lijn dwars door het midden." Al had je een 2500 kilometer bij dat netwerk opgeteld. Zelfs als je corrigeert voor de omvang van het land, waren verhoudingsgewijs veel asfaltkilometers nodig, en daar wreekte zich in die zin meer dat Frankrijk vrij laat begon (want daardoor moest er nog veel worden bijgebouwd toen in de jaren '70 en '80 de bomen niet meer tot in de hemel groeiden). En dit is dan dus ook waarom het in Frankrijk allemaal langer duurde voordat de rol van het aloude RN-netwerk pas echt uitgespeeld raakte - daargelaten natuurlijk die RNs die als lange-afstands expresweg een autoroute-achtige functie vervullen.
Het enige dat Frankrijk in die zin echt had kunnen helpen was vermoedelijk geweest om al voor de oorlog te zijn begonnen met de eerste snelwegen. Een paar jaar eerder beginnen in de jaren '50 had vermoedelijk weinig verschil gemaakt; nog harder investeren in de jaren '60 en '70 zou moeilijk haalbaar zijn geweest.