[MGL] Mongolië - Mongolia - Монгол Улс

[Chris]

Mongolië

Mongolië, een gigantisch land met nauwelijks inwoners, het dunbevolkste land ter wereld. Sinds 1990 niet meer communistisch, maar een parlementaire democratie. Het land ligt niet aan zee, tussen Rusland en China in. In het noorden zijn hoge bergen tot over de 4000m, in het zuidwesten de Gobi woestijn op de grens met China. Er wonen 2.832.000 mensen in dit land, waarvan 988.000 in de hoofdstad Ulaanbataar (Ulan Bator). De werkloosheid is bijzonder laag, met 3,3% lager dan Nederland. Daarintegen leven wel 36,1% van de mensen onder de armoede grens. Veel mensen buiten de steden zijn nomaden.

Het wegennet:
Het wegennet is gezien de bevolkingsdichtheid niet uitgebreid. Nog geen 2000km is daadwerkelijk geasfalteerd. De afstanden zijn groot in het land, de rijomstandigheden vaak moeilijk. Er is een klein spoornet, voornamelijk bestaand uit een aftakking van de Transsiberische spoorlijn naar Beijing.
Er is geen wegennummering in dit land. Wel zijn er enkele doorgaande wegen.
* Ulaanbataar - Saynshand - Zamyn-üüd. De belangrijkste weg naar China. De weg loopt voor het grootste deel door de onherbergzame Gobi Desert en is 604km lang.
* Ulaanbataar - Sükhbataar, de belangrijkste weg naar Rusland, waar men naar Ulan Ude, Chita en Irkutsk kan reizen. 296km lang.
* Ulaanbataar - Ondörkhaan - Chojbalsan, verbindingsweg naar het Oosten van Mongolië. 595km
* Ulaanbataar - Mandalgov' - Dalanzadgad, verbindingsweg naar een afgelegen regio in het zuiden van Mongolië. 528km
* Ulaanbataar - Arvaykheer - Bayankhongor - Altay - Khovd - ölgiy - Tsagaannuur, dit is de belangrijkste oost-west as, helemaal van Ulaanbataar naar de Russische grens in het uiterste Westen. 1624km

[Jeroen]

Dit soort plaatjes vind ik echt om van te smullen. Wat zalig moet dat rijden, daar.

Ook grappig, die grote wegwijzers midden in de woestijn op onverharde wegen.

[Vinny]

In de film 'the weeping camel' komt ook een interessante scene:
Dan rijdt er midden door de woestijn een geluidswagen:
"Dames en heren, er zijn weer VERKIEZINGEN, vergeet volgende week niet te stemmen in uw locale STEMBUREAU, dames en heren..."
En dan op een toontje van 'ik wil bolletje'....

[Vinny]

Er is geen wegennummering in dit land

Ik zie anders wel wegnummering op borden. En een huisnummerachtig schildje met '62'.....

[Chris]

<foto's verdwenen>

[Rene]

kan ook een km-aanduiding zijn (@Vinny)

[Joost]

Wat een uitgesterktheid. Ik heb wel eens verhalen gelezen van Japanners die van geluk in huilen uitbarsten midden in de vlakten met een zichtbare horizon van 360 graden.

En het is gewoon Gobiwoestijn in het Nederlands

[marcel]

Er is geen wegennummering in dit land

Ik zie anders wel wegnummering op borden. En een huisnummerachtig schildje met '62'.....

Eerder een km paal.
Dat bord met A33A en AO-103 lijkt toch wel een beetje op wegnummering, maar ik heb daar verder nooit iets over kunnen vinden.

[Coen Tunnel]

Ulan-Bator:


Spoorwegovergang in Ulan-Bator (spoorlijn Ulan-Bator - Suche-Bator richting Rusland):


Tolstation aan de rand van Ulan-Bator:


Buiten Ulan-Bator:


Nog een tolstation:


Verharde weg:





Hoofdweg tweede klasse:


Engelstalige wegwijzer:


Deze weg naar Ulan-Bator ziet er eigenlijk best goed uit:


Mongools tankstation:


Bij Ulan-Bator:


Sajnshand, woestijnstadje aan de spoorlijn naar Dzamin Uud (richting China):

[Chris]

Mongolië





Eén van de bekendere landen ter wereld qua naam, maar wat weten we er eigenlijk van? Vrijwel niks.

De hoofdstad Ulaanbataar in 2005:

groot, 14 MB

Ulaanbataar 2009:

groot, 2 MB

[Chris]

Wat foto's uit Ulaanbataar die ik van Google Earth heb geplukt.

Wat opvalt is dat er zowel aan de west- als oost-kant van Ulaanbataar controles zijn.

<foto's verdwenen>

[Palance]

Zou het een soort tolheffing kunnen zijn? Of is het een relikwie uit communistische tijden dat er nog veel controles waren, zoals in de Sovjet-Unie?

[Chris]

Het aantal verharde wegen is overigens zeer beperkt. Volgens mij is alleen de weg vanaf Ulaanbataar naar de Russische grens doorgaand verhard, maar richting Erenhot in China zijn het gewoon zandwegen door de woestijn.

Veel wegen zien er dus zo uit:


Volgens de Industrial Corporation Mongolia zouden er tussen pakweg 2008 en 2013 wel een 990 kilometer lange 2x2 weg aangelegd moeten worden vanaf de Russische grens via Ulaanbataar tot aan de Chinese grens.
http://www.icm.mn/highway.html

[Willem]

De weg naar het westen, richting Altaj en verder, is eveneens min of meer verhard.

[marcel]

Mongolia's Millennium Road-1

Lijkt wel een wegnummer ...

[Chris]

De eerste snelweg van Mongolië is bijna gereed. Dit is de 32,2 kilometer lange Airport Expressway naar de nieuwe luchthaven van Ulaanbataar. Op Google Earth ziet het er uit als een moderne snelweg, gebouwd op een nieuw tracé met twee aparte rijbanen. Aansluitingen zijn er niet tussen het begin- en eindpunt. Een bericht van de Mongolische overheid gaf aan dat de weg per 5 december 96% voltooid was.

[Chris]

Op 5 juli is de 32 kilometer lange Airport Expressway van Ulaanbaatar opengesteld, de eerste snelweg van Mongolië.

[Kaaiman]

2×3? Ze verwachten nogal wat verkeer!

[JaN34]

De grootte van het tolstation weerspreekt dat weer...

[Chris]

Mja, in bijna alle ontwikkelingslanden is de weg van het vliegveld naar de hoofdstad de best uitgebouwde van het land. Er zit toch een soort prestige aan.

[Chris]

Bewegwijzering met wegnummers.

[Pino]

je had me zo wijs kunnen maken dat dit Kazachstan was. Totale Sovjetkloon, die bewegwijzering.

A-nummers kunnen blijkbaar groen, blauw en wit zijn afhankelijk van het wegtype. Dat staat me dan weer minder bij uit de ex-USSR. AH-schildjes horen sowieso toch blauw?

[Willem]

Toch zitten in die bewegwijzering ook Turkse elementen.

[Chris]

In 2001 heeft de regering het 'Millennium Road' project gestart, met als doel om alle 21 aimags (provincies) op het verharde wegennet aan te sluiten. Het omvatte 7.000 kilometer weg.

Dit project is op 27 juni 2022 officieel opgeleverd. Het heeft dus 21 jaar geduurd, maar alle provinciehoofdsteden zijn nu bereikbaar over verharde wegen.

Met dit project (en andere projecten) is het verharde wegennet van Mongolië uitgebreid van non-existent tot 'minimale basis'. Er is nu 10.244 kilometer verharde weg. Het doel was om in 2020 100% van de nationale wegen verhard te hebben, maar dat is niet gelukt, er is 14.919 kilometer nationale weg. Maar men is wel een eind op weg, in 2013 was er maar 3.000 kilometer asfalt in Mongolië.

Dit is de stand van de verharde wegen per augustus 2023 (rood = geasfalteerd).


Binnenkort wordt de Asian Highway 4 (Ürümqi - Novosibirsk) als volledig verharde weg in gebruik genomen. Deze weg voert 758 kilometer door het westen van Mongolië. Gisteren was er een eerste inauguratie met Chinese vrachtwagens die de route in 6 dagen gingen rijden (2.400 km).

[Chris]

Ik heb het wegennet van Mongolië nader in kaart gebracht op de Wegenwiki: https://www.wegenwiki.nl/Mongoli%C3%AB

De nieuw geasfalteerde wegen zijn over het algemeen nogal basic, minimalistisch ontworpen. Maar ik denk dat op het grootste deel van die wegen minder dan 100 of 200 voertuigen per dag rijden.

Wat mij verder op viel:
* Google Maps is niet accuraat met plaatsnamen of de ligging daarvan. Wikipedia geeft regelmatig andere plaatsnamen weer op dergelijke locaties dan Google. De spelling is ook nogal eens afwijkend.
* Google Maps heeft geen wegnummers, Open Street Map wel, en die kloppen ook met publicaties die ik kon vinden. Wegnummers worden ook aangegeven
* Google Maps heeft geen goede hiërarchie in de wegenweergave: pistes (sporen in het zand) zien er op de kaart hetzelfde uit als doorgaand geasfalteerde wegen.

De datakwaliteit van Mongolië zal bij Google Maps wel minimaal zijn.

De wegclassificatie in Mongolië is in 1998 geïntroduceerd, en afgaande op oudere JICA rapporten is de wegnummering ook van die tijd. Indertijd waren vrijwel alle A-wegen nog onverhard, ook de belangrijke routes.

Voor 2000 had Mongolië vrijwel nergens verharde wegen. De enige doorgaand verharde weg was de A04 van Ulaanbaatar naar Ulan-Ude in Rusland. Die is in de jaren '70-80 aangelegd. Buiten Ulaanbaatar was in feite geen infrastructuur, Mongolië had eigenlijk nog een mindere infrastructuur dan Afrika in de 20e eeuw.

Ook wel interessant is dat Mongolië in de 20e eeuw meer op de Sovjetunie gericht was en wegen en grensovergangen naar China waren geen prioriteit. Van wat ik heb kunnen vinden zijn veel grensovergangen over de weg pas in de jaren '90 in gebruik genomen, maar het duurde tot 2013 voordat de eerste verharde weg de grens met China bereikte. Wellicht was de Trans-Mongolië-spoorlijn wel de enige doorgaande route naar China in die tijd.

Mongolië balanceert sinds de democratisering in 1991 tussen China, Rusland en het westen en weet daarin aardig stand te houden. China investeert meer in Mongolië, maar het land wordt op het oog niet overlopen door China, in elk geval niet zoals Pakistan, Laos of Cambodja. Mongolië trekt ook veel financiering van de Asian Development Bank aan, en in het verleden ook van landen als Korea en Japan.

Het grootste wegenproject momenteel is de verdubbeling van 205 kilometer van de A04 tussen Ulaanbaatar en Darkhan. In 2024 moet dat gereed zijn, grote delen zijn daadwerkelijk zichtbaar op Google Earth satellietbeelden. Dit is veruit het langste stuk 2x2 in Mongolië.




Verder wat opvallende zaken.

De A18 was oorspronkelijk geclassificeerd als oost-westroute in het westen van Mongolië, over 578 kilometer van Tsagaan-Uul naar Ulaangom. Dit is echter niet meer dan een piste.

In 2019 kwam echter zuidelijker een geheel nieuwe verharde wegverbinding gereed, latere publicaties spreken er ook over dat dit de A18 is, kennelijk is het plan later aangepast.



Ook interessant, de A27. Deze circa 300 kilometer lange oost-westverbinding van Lun naar Tsenkher was niet onderdeel van de nummering van 1998, maar is later toegevoegd. De oostelijke 200 kilometer van de weg is omstreeks 2000-2008 als een geasfalteerde weg aangelegd, die echter doodloopt voor de rivier de Orkhon. Een geprogrammeerde verhardingsproject van 100 kilometer verder westwaarts via Battsengel naar Tsenkher is niet uitgevoerd.

In tegenstelling daartoe is wel de zuidelijker gelegen A06 als verharde weg naar het westen aangelegd, vanaf Khakhorin naar Tsetserleg en verder, in 2010. Het plan om van de A27 een doorgaand verharde weg te maken ligt dus al een jaar of 15 stil.

[Chris]

Een video van CNA (Singaporese omroep) over 10 jaar Belt and Road Initiative en infrastructuur-ontwikkeling in Mongolië:

Link

[Chris]

Mongolië heeft te maken met brandstoftekorten. Ze moeten vrijwel alle brandstoffen importeren, maar vanwege de grote brandstoftekorten in het oosten van Rusland is men in Mongolië gaan hamsteren. Er wordt gesteld dat de benzineverkopen het dubbele zijn van het gebruikelijke niveau.

De overheid staat nu financieel garant om de strategische benzine- en dieselvoorraad aan te vullen naar een verbruik van 30 dagen. Dit is sowieso verplicht, maar in de praktijk doen brandstofdepots dit niet omdat je potentieel duurder inkoopt dan verkoopt.

In Ulaanbataar wordt normaal 900 - 1200 ton brandstof per dag verbruikt, maar de laatste tijd ligt dit op 1800 - 2000 ton per dag.

Mongolië is bezig om zijn eerste olieraffinaderij te bouwen in het zuidoosten van het land in de buurt van Sainshand. Deze is in 2026 operationeel. Het zal worden bevoorraad via een 560 kilometer lange pijpleiding vanaf Dornod in het oosten van het land, waar olievelden in productie zijn. Mongolië heeft substantiële olievoorraden, maar is tot 2026 nog afhankelijk van Russische import.

[Chris]

Mongolië wil zijn hoofdstad verplaatsten naar Khakhorum, een historische stad ongeveer 300 kilometer ten zuidwesten van Ulaanbataar.

Mongolië heeft het probleem dat alle bevolking en economische activiteit zich concentreert in Ulaanbataar, dat overbevolkt is met grote verkeersproblemen, terwijl de rest van het land leeg en onderontwikkeld is.

Link

[Alfa]

Het is wel zo dat Ulaanbaatar groeit als een kool. Van 760.000 inwoners in 2000 naar het dubbele vandaag. Maar het is nog steeds maar een gemiddelde stad qua grootte in internationaal opzicht. Want die 1,7 miljoen mensen woont wel op een gebied van maar liefst 4.700 km².

Het lijkt wel in de mode de laatste tijd om de hoofdstad te verplaatsen. In de praktijk verandert dat niet zo veel omdat de meestal maar gaat over wat regeringsgebouwen.

Als ik het goed begrijp wil men de hoofdstad verplaatsen naar een leeg veld nabij een historische site. Nu is er dus geen stad. Die moet men dan helemaal nieuw bouwen. Hopelijk gaat het dan ook niet ten koste van die historische site.

[keokiracer]

Want die 1,7 miljoen mensen woont wel op een gebied van maar liefst 4.700 km².

Dat is de grootte van de hoofdstedelijke regio, niet de grootte van de stad. Als je een beetje gaat meten in Google Maps kom je extreem ruim genomen op 700 km² uit qua echte omvang voor de stad zelf.